Sorry!
Lara
maandag 19 september 10:45
Toen ik tijdens mijn bevalling een soort van oerkreet uitstootte en de verloskundige me er fijntjes op wees dat ik beter mijn krachten kon sparen, zei ik al puffend en zwetend netjes sorry tegen haar. Let wel, tijdens mijn bevalling hè, het ultieme moment van puur instinctief handelen. Mijn ouders kunnen met recht trots zijn op hun geslaagde opvoeding! Toen ze vervolgens zei dat ik echt geen sorry hoefde te zeggen, zei ik nogmaals sorry, onder het mom van ‘sorry dat ik sorry zei’. De verloskundige schoot in de lach, maar ik heb er later nog vaak aan teruggedacht. Bestaat er zoiets als te beleefd of te bescheiden zijn? Of is het een vorm van onzekerheid?
“Vrouw zegt vaker sorry”
Lara
donderdag 30 september 10:28
Er stond dinsdag een stukje in de Telegraaf met als titel “Vrouw zegt vaker sorry”. Ik hoefde het artikel niet eens te lezen om te begrijpen dat het over mij ging, sterker nog, er had net zo goed “Lara zegt vaak sorry” boven het artikel kunnen staan. Maar ik was blij te ontdekken dat ik blijkbaar niet de enige ben die zich (misschien iets tè) regelmatig verontschuldigt…
