Sorry!
Lara
maandag 19 september 10:45
Toen ik tijdens mijn bevalling een soort van oerkreet uitstootte en de verloskundige me er fijntjes op wees dat ik beter mijn krachten kon sparen, zei ik al puffend en zwetend netjes sorry tegen haar. Let wel, tijdens mijn bevalling hè, het ultieme moment van puur instinctief handelen. Mijn ouders kunnen met recht trots zijn op hun geslaagde opvoeding! Toen ze vervolgens zei dat ik echt geen sorry hoefde te zeggen, zei ik nogmaals sorry, onder het mom van ‘sorry dat ik sorry zei’. De verloskundige schoot in de lach, maar ik heb er later nog vaak aan teruggedacht. Bestaat er zoiets als te beleefd of te bescheiden zijn? Of is het een vorm van onzekerheid?
Op de bon
Ralph P.
vrijdag 16 april 10:05
Voor mij in de rij bij Karwei stonden een oudere man en een oudere vrouw. De oudere man was van het type dat veel al had opgegeven in het leven. De oudere vrouw juist niet. Zij was een strijder.
Dat zag je zo. Hoeveel het een met het ander te maken had, dat durf ik zo niet te zeggen.
Burenruzie
Ralph P.
woensdag 7 april 12:17
In Nederland is het aantal burenruzies verdubbeld. Ik verbaas me altijd over burenruzies. Vooral als ze bij de politie belanden, of nog erger, bij de rijdende rechter op TV. Mijn vraag: hoe krijg je dat voor elkaar, als mensch met hersens? Ik zeg: een landsaard kun je aflezen aan het type TV-programma’s dat er populair is. Da’s maar een theorie van mij, maar wel een waar ik langer dan drie minuten over heb nagedacht. Of twee minuten. Op zijn minst.
