Overwinning

Maureen vrijdag 19 augustus 12:41

Ik ging op vakantie en ik nam mee… Mijn drie kinderen. Daar is op zich niet zoveel bijzonders aan zou je denken, maar voor mij was het dat wel. Want: ik ging alléén met mijn kinderen. Alléén, als in: als enige volwassene. Naar het buitenland. Met non-stop sprookjes uit de CD speler. Dat het even duidelijk is.

Barcelona - the first time we met

Swinda (designer/styliste) vrijdag 17 juni 10:32

Oke, het is misschien een schande, maar ben net terug uit Barcelona waar ik nog nooit eerder was geweest. Wat een fantastische stad! De sfeer is er heerlijk, net als het weer. De mensen zijn vriendelijk en bereid je te helpen. Het is er schoon en netjes. Bovendien voelde ik me daar enorm veilig. Ik liep daar samen met mijn zus en ben er niet 1 keer lastig gevallen. Wat in Amsterdam niet altijd het geval is. En…. je hebt er alles; Cultuur, fantastische winkels, heerlijke restaurants, strand, hippe discotheken, een oude haven, prachtige architectuur…..
Kortom, een stad die je gezien moet hebben.

Solo op reis

Yasmin zaterdag 11 september 12:42

Iedereen wil zich wel eens helemaal afsluiten van de buitenwereld. Geen krijsende kinderen, zeurende collega’s, deadlines en een klagende echtgenoot, maar even tijd voor jezelf! Je kunt je natuurlijk een dagje (of twee) laten pamperen in een kuuroord, maar voor degene die zich echt helemaal van de buitenwereld willen afsluiten heeft zakenblad Forbes onlangs een lijst gepubliceerd met de 8 meest afgelegen plekken ter wereld. Droom je mee?

Help(en)

Elle maandag 2 november 12:04

Als ik niet uitkijk verandert ons bed in een zandbad. Handdoeken worden allemaal gebruikt, tegelijk en voor verschillende doeleinden. Op elke stoel blijven kledingstukken achter. Slippers staan in de deuropening te wachten totdat ik mijn nek er over breek. Mijn bikini die netjes uitgespoeld over de kraan hangt om te drogen, blijft hangen tijdens het douchen. Sokken vind ik overal. Geld krijgt geen vaste plaats, noch bonnetjes en plastic tassen. De wc bril staat altijd omhoog. Ramen blijven ’s-avonds -als ik er niet aan denk- geopend, waar de muggen overigens erg blij mee zijn. En een enkele keer krijg ik ’s nachts zelfs een elleboog in mijn gezicht.

De glimlach van een forens

Ralph P. vrijdag 2 oktober 10:23

“Oh, wacht even,” zegt de kakikleurige kolos naast me. “Dit is lachen.”
Ik bekijk hem eens goed.
Lijkt me stug, zeg ik vervolgens, in gedachten.
Ja, die gedachten van mij…

Khaki fever

Mae dinsdag 1 september 19:49

Het eerste dat me aan hem opviel waren zijn benen, stevige, gespierde en vooral gebronsde benen. Niet voor niets doopte ik hem meteen om tot Mr. Legs. Stiekem dan, hij heeft het zelf nooit geweten.

Hij is Donovan, mijn ranger, in Afrika.

Heimwee

Mae maandag 5 januari 22:06

Het nieuwe jaar is nog maar koud begonnen en ik veeg alweer de scherven van een opnieuw te rooskleurig geschetst zelfbeeld bij elkaar. Het is niet zo dramatisch als het klinkt, het betreft hier het onvermogen om echt lang van huis te zijn, ofwel heimwee. Weg avontuurlijke, ongrijpbare en onbekommerde vrouw. Weer een geromantiseerde eigenschap van het lijstje geschrapt.