The Negotiator
Maureen
maandag 26 december 22:21
Een van de meest fantastische dingen van het moederschap is dat je je competenties op het gebied van onderhandelen geweldig kunt verbeteren. Anderen noemen het misschien omkopen, maar dat vind ik nogal negatief klinken. Ik noem het liever onderhandelen. Als zelfstandig ondernemer, met een kantoor aan huis, nou ja: een bureau in de woonkamer, moet ik vaak bellen. Of terugbellen. Of gebeld worden. Ik plan dit meestal in op de dagen dat ik alleen thuis ben. Nog niet zo heel lang geleden bleken vooral belángrijke telefoontjes in combinatie met kinderen namelijk een regelrechte ramp.
Jokkebrok
Maureen
maandag 7 november 10:57
Daar gaan we weer. Hij vertelt iets en zijn ogen doen DAT DING. ‘Kom op’, zeg ik. ‘Dat is echt niet waar.’
‘Nee. Echt. Ik meen het,’ zegt hij, maar zijn ogen vertellen iets anders. Ze rollen alle kanten op, behalve de mijne. ‘Niet jokken’, zeg ik. ‘Ik weet precies wanneer je jokt.’
Gillende kinderen
Lara
dinsdag 2 augustus 8:47
Ik las in de krant dat driekwart van de ouders worstelt met het opvoeden. Mijn eerste gedachte; godzijdank, ik ben niet de enige! Maar het is natuurlijk ook alarmerend, want wat zouden de gevolgen hiervan op lange termijn zijn? Misschien wel een hele generatie met slecht opgevoede kinderen, waar wij als maatschappij straks de rekening voor moeten betalen…
Irritante pubers
Maureen
woensdag 20 oktober 9:08
Ik heb drie kinderen. Dat zijn er best veel. Soms zitten ze met z’n drieën op de bank en dan denk ik: ‘jee, wat heb ik eigenlijk veel kinderen”. Nu de oudste twee puberen schieten ze ook nog eens alle kanten op. Niet alleen wat betreft hun emoties, maar ook wat betreft hun ledematen. Buiten proportie!
V.E.T.
Ralph P.
vrijdag 16 oktober 8:42
“Die auto is vet mooi, pap,” zegt dochter Lotte. Mijn bek valt open. Het meisje is vier en is naar mijn weten haar hele leven niet blootgesteld aan het woord vet.
Ik heb een hekel aan vet. Zoals ik een hekel heb aan cool, aan dope en aan chill. Mijn ex, de moeder van Lotte, denkt daar al net zo over. Wij voeden onze meisjes op met ‘heel leuk’ in plaats van ‘vet lauw’, wij gebruiken deugdelijk ouderwetsche woorden als jeetje, grappig en kut (die laatste gebruikt trouwens slechts de helft van ons, met name de mannelijke helft). En nu, na drie weken op school, begint de ellende. De ellende van de nieuwe tijd die onverbiddelijk zijn intrede doet in mijn oude leven. Lotte zegt vet mooi. Het wachten is op ‘leipe shit, ouwe’.
Opvoeden voor dummies
Lara
dinsdag 25 augustus 22:13
Waarom lijkt anderen het opvoeden toch zo makkelijk af te gaan? Ik schreef het al eerder; de peuterpubertijd van mijn zoontje gaat mij niet bepaald in de koude kleren zitten. En peuters zijn wat dat betreft genadeloos en straffen je voor ieder klein misstapje die je maakt in de opvoeding. Mama aarzelt 1 seconde als zoonlief mama vol drama wil overtuigen dat hij absoluut niet verder kan lopen? Onze peuter grijpt zijn kans en vervolgens ben ik 3 weken bezig met negeren, negeren en nog eens negeren, terwijl meneer 3 x per dag midden op straat een theatervoorstelling geeft (inclusief mank lopen en met een pijnlijk gezicht naar zijn enkel grijpen haha) om mama ervan te overtuigen dat hij toch echt gedragen moet worden. Dit overigens tot groot vermaak van de omstanders, want het moet gezegd worden; the boy’s got talent!
Mijn kind
Lara
maandag 22 juni 14:44
Mijn kind. Mijn prachtige kind. In mij ontstaan, in mij gegroeid en vanaf de eerste dag in mijn hart. Een klein mensje nog, maar toch al zo groot. Over een paar dagen wordt hij alweer 3. Steeds minder heeft hij mijn hulp nodig en langzaam, heel langzaam maakt hij zich los van mij. “Selluf doen, mama” zegt hij dapper als ik hem ergens bij wil helpen. Nu nog omdat ik zijn schoenen aan wil doen, maar straks omdat hij zelf naar school wil fietsen. En ik realiseer me ineens dat ik hem puur heb mogen krijgen om lief te hebben, groot te brengen en hem vervolgens weer los te laten…
