Mutsen
Yasmin
maandag 6 februari 9:26
Ik zal het maar eerlijk toegeven, ik ben van de mutsen. Ik schreef al eerder over mijn winter fetisj en behalve een ernstige sjaalverslaving, gaat mijn hartje ook sneller kloppen van een mooie muts. Ja, ik snap het, dit doet mijn - tot nu toe - smetteloze imago zeker geen goed, maar ik kan echt genieten van zo’n wollig ding op mijn hoofd. Heerlijk warm en - al zeg ik het zelf - ze staan me ook nog eens fantastisch! Het enige probleem met deze tic, ze hebben nooit de kleuren die ik leuk vind…
Ik schaats dus ik ben
Ralph P.
zaterdag 4 februari 12:21
Ik kreeg op mijn werkmail een vergaderverzoek binnen. ‘Schaatsen?’ stond er in de onderwerpregel. Ik legde mijn voorhoofd op het koude oppervlak van mijn bureau. Mijn gedachten gingen naar die winters in de jaren tachtig. Elke ochtend schoof ik de gordijnen op mijn jongenskamer opzij. Als er bloemen op de enkelglasramen stonden, jubelde het in mijn buik: het ijs is alwéér dikker!
Schaapjes tellen
Ralph P.
dinsdag 1 november 10:11
Ik ben een man, dus bij mij thuis gaat de verwarming pas eind oktober aan. Ik ben er namelijk van overtuigd dat kou tussen de oren zit: gewoon niet aan denken, diep blijven ademhalen en een ontspannen lijf, meer heb je niet nodig. Dat kan ik lang vol houden. Minstens tot mijn dochters ook bínnen met wolkjes uit de mond praten.
Bevroren modegevoel
Elle
maandag 6 december 13:36
Brrrrr… wat is het koud. Ik kan me niet heugen het ooit zó koud te hebben gehad. Als ik mijn huisgenoot mag geloven was het vandaag gevoelstemperatuur –15 °C. Ik geloof het achter elkaar. Met pijnscheuten in mijn bovenbenen, geen gevoel in mijn handen en een snottebel die langzaam veranderde in een ijspegel was het slecht vertoeven op mijn vouwfiets (die nauwelijks doorfietst). En dan het moment dat die fiets op slot moet. Jezus! Schrale bibbervingers, niet bestand tegen het koude metaal, die een poging doen de sleutel in het slot te krijgen.
Naakt de winter door
Ralph P.
maandag 28 december 14:58
Het moment waarop ik elk jaar weer
merk dat ik middelbaar begin te worden
is wanneer ik rond kerst scholieren zie fietsen en denk: trek eens wat aan joh! Vorige week sneeuwde het toen ik mijn fiets op het station in het rek duwde. Ik blies in mijn koude handen en had geen gevoel meer in mijn gezicht. Naast me duwde een jongen met veel geweld zijn fiets tussen twee andere fietsen, op een plek waar eigenlijk geen fiets meer paste. Er kraakte iets, maar het alarmeerde hem niet. Hij liep weg, zo asymmetrisch dat het leek alsof er een knikker in zijn linkerschoen zat. De jongen droeg een t-shirt met een open vest. De mouwen van het vest had hij opgerold. Zijn armen gloeiden rood van de kou.
