Balkonscène
Ralph P.
maandag 26 april 8:25
Ooit woonde ik alleen in Amsterdam. In een buurt waar ze veel huizen sloopten en waar ik de supermarkt deelde met de familie Tokkie (weet u nog?). Vier hoog, recht tegenover mij, zat vaak ‘s avonds een meisje op haar balkon. Een boek in haar handen en een pot thee binnen handbereik. De andere balkons van het blok waren gewoon balkons: een betonnen plaat die grauw en hoekig uit de muur stak, met een stalen omloop met spijlen. Hier en daar een verdwaalde GFT-emmer, of een bierkrat. Het meisje had van haar balkon een extra kamer gemaakt, het verlengde van haar huis, met een tafeltje, een stoel. Heiplantjes en viooltjes. De female touch.
Chaos in Amsterdam
Elle
maandag 12 april 11:41
Het lijkt alsof ze bij het UWV een pot WW’ers open trekken, het ingeblikte spul in een reflecterend hesje steken, even husselen voor de diversiteit en de hele handel zo op straat flikkeren. Er wordt in Amsterdam aan de weg getimmerd, met de Noord-Zuid lijn aan kop. Als ik mijn straat uit wandel stuit ik op een tunnelboormachine. Wil ik richting Centraal Station zorgen gewijzigde verkeerssituaties er wel voor dat ik mijn trein mis. Het verkeer in Amsterdam is hectisch. Dit was het al voordat wegen opengebroken lagen. Een verkeersregelaar verandert daar niets aan.
Vriendin gezocht
Elle
donderdag 4 februari 15:19
Ik ben verhuisd naar Amsterdam. Mijn huisje in´s-Hertogenbosch heb ik achter gelaten. In Amsterdam heb ik mijn vriend gevonden. Met hem woon ik nu samen. Naast mijn huis, heb ik ook mijn vriendinnen achter gelaten. In Amsterdam heb ik kennissen en één goede vriend. Ik mis mijn vriendinnen. Nu woon ik dan in de bruisende hoofdstad waar je nachten lang kunt feesten, winkels altijd open zijn, en er voor elke hobby een cursus te vinden is ... maar heb ik geen vriendinnen. Met mijn vriend bezoek ik leuke feestjes, zijn vrienden verzinnen leuke uitjes, musea bezoek ik alleen, mijn vriendinnen wonen een uur reizen verder, toch is alles anders. Niet minder, maar anders.
Tussen de blije dozen
Ralph P.
vrijdag 4 september 12:53
Ik kreeg ooit een kaartje voor Marco Borsato. Sommige dingen overkomen je. Het concert was speciaal voor de lezers van het blad waar ik columns voor schrijf. Jonge beroepsmoeders, de zogenaamde blije dozen. Ik ging er bovendien alleen heen en daar had ik mijn twijfels over. Ik heb een talent om me verloren te voelen in massa’s. Dat lukt me al als ik met bekenden ben. En dan nu. Alleen, met de blije dozen.
Modefabriek Amsterdam
Mr. Right
maandag 3 augustus 11:50
Ik was vorige week zondag op de Modefabriek in de RAI, in Amsterdam. De Modefabriek is een vakbeurs voor winkeliers uit de kledingbranche. Merken kunnen daar hun nieuwste collecties presenteren. Ik heb daar een klant, dus ben ik verplicht mijn vrije zondag op te geven voor een beleefdheidsbezoekje. Tot mijn prettige verbazing zag ik dat er meer (mooi) vrouwenvolk rondliep dan mannen. Bovendien allemaal heel modisch gekleed. Mijn dag was weer helemaal goed! Gelukkig heb ik -voordat ik van huis ging- rekening gehouden met wat ik aan zou trekken en kennelijk viel dat in goede aarde. Na mijn beleefdheidsbezoekje en een paar glazen Prosecco heb ik de Modefabriek voor een heel ander doel gebruikt dan waarvoor ik gekomen was. Het leek wel een snoepwinkel met mooie vrouwen! Ik was er dan ook helemaal klaar voor om nieuwe contacten op te doen… :-)
