Vrouwelijke rondingen (en meer)
Er waren wel wat tekens vooraf, maar die negeerde ik volkomen. Tot dat ene cruciale moment: Deze. Broek. Gaat. Niet. Meer. Over. Mijn. Kont. Mijn lievelingsspijkerbroek, mijn dure Tommy Hilfiger, die zo leuk staat bij eh, alles. Deze broek belandt tot nader orde in de diepste krochten van mijn kast.
Het zit op de bank en eet chips
Voor iemand met het goede voornemen om vijf kilo af te vallen, eet ik bijzonder veel chips. Dat gaat vanzelf. Ik zit op de bank, met een boek en een pot kruidenthee, en ik…
Parkeren; gebrek aan ruimtelijk inzicht
Ik zal het maar eerlijk toegeven, ik ben geen held met parkeren. Nooit geweest en ik denk ook niet dat het ooit nog zal komen. Gelukkig is mijn parkeerverleden tot nu toe wonderlijk genoeg brandschoon, maar daar moet ik eerlijkheidshalve wel bij vermelden dat ik regelmatig een straatje verder rijd voor een beter (lees: ruimer) plekje. Liever wat verder lopen, dan met zweetparels trachten mijn auto tussen 2 andere auto’s in te parkeren, om vervolgens met mijn staart tussen de benen alsnog te moeten afdruipen.
Gloriemomenten
Ik vind dat elke vrouw recht heeft op vijf gloriemomenten in haar leven op een tijdstip naar keuze. Om te begrijpen wat een gloriemoment is, kan ik beter vertellen wat het níet is. Een gloriemoment is níet het moment dat je in je joggingbroek en met een diepvriespizza je legendarische ex tegenkomt in de supermarkt met een onbekend meisje. Zo’n heel mooi meisje. Weet je wel, zo’n meisje dat nog nooit van cellulitis heeft gehoord…
Just another bad hairday
Je hebt weleens van die dagen…
Ik hoor mijn wekker, snooze een stuk of tien keer en sta op. Snel die douche aan, moet hoognodig wakker worden. Ergens in m’n binnenste komt een onheilspellend gevoel naar boven. Ik check snel m’n hormoonkalender in mijn hoofd maar nee…theoretisch gezien is er geen eisprong op komst die dit paashaas gevoel kan verantwoorden. Een soort van ‘ik wil de hele dag zonder te douchen in m’n badjas chocola eten op de bank met de gordijnen dicht’ gevoel. Het is duidelijk. Ik heb gewoon geen zin in vandaag.
Sex and the City syndroom
Als carrièrevrouw van 30+ die al een tijdje single is, heb ik een beetje last van het Sex & the City syndroom. Ik heb het prima naar mijn zin hoor in mijn eentje, met een druk sociaal leven en een hele leuke baan, maar toch mis ik (soms) iemand die thuis op me zit te wachten na een lange dag werken. En mijn biologische klok (wat klinkt dat ‘desperate’) tikt ondertussen gestaag verder…
Doelgroepporno
Een van de grote nadelen van het pluspakket van mijn digitale TV aanbieder is de afdeling porno. Ik nam dat pluspakket natuurlijk voor de kinderzenders, zeg maar een soort oppas voor de kinderen voor vijf euro in de maand. Dat dit pluspakket een wat brede doelgroep had, merkte ik toen ik midden op de dag van Nick jr even doorzapte, en een heel andere nick jr in volle glorie in beeld zag verschijnen. Een nick jr bovendien, waar twee door de natuur (of de plastisch chirurg, maar wat is het verschil?) rijk bedeelde vrouwen overwerk aan hadden.
The Negotiator
Een van de meest fantastische dingen van het moederschap is dat je je competenties op het gebied van onderhandelen geweldig kunt verbeteren. Anderen noemen het misschien omkopen, maar dat vind ik nogal negatief klinken. Ik noem het liever onderhandelen. Als zelfstandig ondernemer, met een kantoor aan huis, nou ja: een bureau in de woonkamer, moet ik vaak bellen. Of terugbellen. Of gebeld worden. Ik plan dit meestal in op de dagen dat ik alleen thuis ben. Nog niet zo heel lang geleden bleken vooral belángrijke telefoontjes in combinatie met kinderen namelijk een regelrechte ramp.
Zieke man is net een klein kind
Hij doet het erom of hij voelt het aan. Telkens wanneer ik me niet zo lekker voel, heeft hij ook iets. Natuurlijk is hij dan net een beetje beroerder dan ik. Mijn vooruitzicht op een dagje thuis uitzieken wordt in de kiem gesmoord. Hij heeft het hier en daar, maar gaat vooral gebukt onder mijn verminderde zorg.
