Zijn brillen unfashionable?
Oké, ik heb eigenlijk geen recht van spreken. Toen tijdens mijn pubertijd werd geconstateerd dat ik een bril moest gaan dragen, was ik des duivels. Ik kon toch ook gewoon wat dichterbij het schoolbord gaan zitten, redeneerde mijn tere puberziel. Maar helaas kon ik mijn ouders (en de enthousiaste opticien) daar niet van overtuigen, en dus ik moest aan de bril. Maar er was geen haar op mijn hoofd die dat zelfs maar overwoog, dus ik heb net zolang gezeurd, gesmeekt en argumenten in de strijd gegooid tot mijn moeder me uiteindelijk mijn zin gaf; ik mocht contactlenzen in plaats van een bril! ...
Het pubermeisje in mij was dolblij, want de lenzen bevielen prima en met een scherpe blik ging ik dan ook vrolijk mijn studententijd in. Soms wat tranende ogen als er een vuiltje achter mijn lens kwam en bij een hartstochtelijke zoen in een discotheek ben ik ooit wel eens een lens verloren, maar voor de rest hoorde je mij niet klagen. Toen een tijdje later gekleurde contactlenzen op de markt kwamen kon ik mijn geluk helemaal niet op, want mijn felblauw gekleurde ogen vielen behoorlijk in de smaak. Nee, wat mij betreft was de contactlens echt de uitvinding van de eeuw!
Achteraf ben ik misschien toch iets te jong met contactlenzen begonnen, want na een aantal jaren begon ik last van mijn ogen te krijgen. Ze waren regelmatig rood, voelden droog aan en ik kon mijn lenzen steeds korter inhouden. Mijn ijdele kant heeft nog even tegengesputterd, maar na een tijdje kwakkelen ging ik ‘vrijwillig’ aan een bril… maar alleen binnenshuis natuurlijk! Wel een hip exemplaar en hij stond eigenlijk heel leuk, maar ik kon me er toch niet toe zetten hem in het openbaar te dragen. Dus ik blééf verder aanrommelen. In een laatste wanhopige poging om mijn lenzen te behouden heb ik zelfs permanente make-up op mijn ogen laten aanbrengen (erg prijzig en vooral erg pijnlijk), tot ik uiteindelijk wel moest toegeven dat dit ook niet ging werken.
Gelukkig was de techniek intussen niet stil blijven staan en dus heb ik, vrijwel gelijk nadat ik mijn lenzen definitief in de prullenbak moest gooien, mijn ogen laten laseren. De perfecte oplossing voor een ijdeltuit als ik! Toegegeven, het aanbrengen van de permanente make-up was kinderspel in vergelijking met de (na)pijn van het laseren (want natuurlijk kwam ik niet voor de ‘gewone’ behandeling in aanmerking), maar ik ben nog iedere dag dolblij dat ik deze beslissing heb genomen. En het voelt alsof ik nooit slechte ogen heb gehad!
Zoals ik al zei heb ik eigenlijk geen recht van spreken, maar desondanks schrok ik toen ik een tijd geleden een bericht in de media zag verschijnen dat er sinds kort kindercontactlenzen verkrijgbaar zijn. Dat gaat zelfs mij een stapje te ver! Natuurlijk begrijp juist ik dat ouders (en kinderen) liever niet willen dat hun kind een bril moet dragen (al moet ik zeggen dat ik bij de meeste kinderen een brilletje juist heel schattig vind staan!), maar ik weet ook als geen ander dat te jong met contactlenzen beginnen je ogen kan beschadigen. Je wilt natuurlijk graag dat je kind onbezonnen kan spelen, zwemmen en sporten en ook niet onbelangrijk; je wilt voorkomen dat je kind eventueel geplaagd of zelfs gepest kan gaan worden door het dragen van een bril. Maar om dan je jonge kind lenzen te laten dragen? “Doe het niet!” schreeuwt mijn moederhart.
En dan vraag ik me toch af, zijn het niet gewoon de ouders die eigenlijk te ijdel (en te perfectionistisch) zijn om hun jonge kinderen contactlenzen laten dragen?
Lees meer van Lara
Kwetsbare kinderen
Vrouwenboeken Top 10 - april 2012
Veel praten oogt intelligent
Test: hoe stevig is jouw zelfbeeld?
De zomer komt eraan; bikinistress!
fabulousfeedback
Brillen zijn cool! En vaak ook heel erg nodig zoals in dit filmpje :))
http://jouwfilmpjes.nl/videos/bril-nodig
