Willem Alexander in Mozambique
Onze toekomstige koning zoekt een plek onder de zon en dat vinden wij niet leuk. Waarom niet? Omdat wij een bekrompen, jaloers, naargeestig door regen en wind getekend volkje zijn. Waxima (wat vind je er van Ralph?) mogen niet tussen de arme mensen met al hun geld op een idyllische plek gaan wonen, dat is oneerlijk want dat willen wij ook. Hij moet maar lekker naar Italië, dat doen wij toch ook!
Prins zijn in Nederland heeft al lang niets koninklijks meer, geen enkel koninklijk mazzeltje wordt je hier in Nederland gegund. Je mag je centen niet op een buitenlandse rekening zetten, je mag je plezierjacht niet van belastinggeld onderhouden, je mag niet jagen en het ergste van alles: je moet je hele reilen en zijlen ook nog eens met die sufferd van een Balkenende overleggen. Wie wil hier nou nog koning worden?! Beter kun je maar Jan Smit worden, of Wesley Snijder, dan mag alles en we smullen er ook nog van. Scheiden, vreemdgaan, dure huizen, luxe vakanties; als voetballer/artiest ben je een sukkel als je het niet doet! Maar als prins, nee als prins moet je blijkbaar het toonbeeld van onze bekrompen moraal zijn.
Herinneren we ons HET huwelijk nog? Welke ontwerper zou Maxima’s jurk gaan maken? Mary Borsato? Nee natuurlijk niet! Wat denken we hier nou wel niet! Maxima is high class, Maxima is van een dergelijk high class die wij hier in Nederland nauwelijks kennen! Willem Lex en zijn vrouw horen volgens een mooi stuk in de Volkskrant van afgelopen zaterdag tot de zogenaamde Europese überklasse, waarin mensen goed zijn voor zo’n 50 a 100 miljoen euro. Dit soort jetsetters dragen geen Mary Borsato, die dragen Valentino, een prinses waardig! WA en Max hebben beste vrienden met namen als die van Jean Charles Ullens de Schooten, dat is weer eens wat anders dan Jan Smit.
Dus mensen, laat ons koninklijk paar alsjeblieft een fijne villa in Mozambique bouwen. Ik was daar, geloof me: je wilt daar wonen. Het is er prachtig, heerlijk, paradijselijk fijn. Had ik het geld dan zou ik het ook doen. Als we nou zo gehecht zijn aan ons koningshuis en met een grote meerderheid tegen een republiek zijn, laat onze toekomstige koning dan ook koningswaardige dingen doen. Laten we dan niet met dat betuttelende, verwijtende vingertje gaan wijzen maar denken: wat hebben we toch een fantastische prins die zijn hart verknocht heeft aan een prachtig continent. Een prins die zijn vele centen liever in een land in ontwikkeling stopt dan in het corrupte Italië van Berlusconi.
Lang leve de koning!
Lees meer van Mae
Vibes voor Kaapstad
Zomers plaatje: Hotel
Zomers uitje: de Parade
Radslag-gevoel
Chicks in politics
