Waterflesmensjes
Klopt het dat het een aflopende zaak is met de waterflesmensjes? Dat bijzondere slag mensen dat geen stap kon verzetten zonder een flesje spa blauw in de hand. Het waren voornamelijk vrouwen, maar zoals dat gaat met vrouwendingen, gingen er na verloop van tijd steeds meer mannen meedoen. De verraders. Het zijn diezelfde mannen die staand plassen verdacht hebben gemaakt en die meepraten over conditioners. Mannen met een flesje water. Ik zou ze het liefst met hun volle waterbuik uit het raam gooien en nooit meer naar ze omkijken. En ik denk dat er nog iemand was die er zo over dacht, want ze zijn er niet meer, de mannen met de flesjes.
Het kan natuurlijk zijn dat ik op de verkeerde plekken kom. Misschien hebben de waterflesmannen zich wel gehergroepeerd in reservaten met alleen nog maar soortgenoten: mannen die zich zorgen maken over de structuur van hun huid, hun haarpunten en de winnaar van blabla Next Topmodel. Ik noem die wereld De Wereld van Mannen Onder de Twintig. Er groeit nu een generatie jongens op die niet eens weten dat het ooit heel normaal was voor een man om zijn teennagels met zijn tanden te kortwieken, zijn broek tot boven zijn billen te dragen en rond te lopen zonder make-up.
Maar toch: de waterflesmensen, ze zijn aan het verdwijnen. Denk ik. Het kan natuurlijk óók zijn dat juist het omgekeerde het geval is. Dat eindeloos water drinken gemeengoed is geworden. Dat het zó is ingeburgerd dat de Mensen Die Trendy Willen Zijn het niet meer nodig vinden om heel demonstratief een plastic flesje overal mee naar toe te nemen. Dat het is als met die tribal tatoeages boven vrou-wenbillen. Nu iedereen ze heeft mag de rug weer bedekt worden. Misschien zijn het stille drinkers ge-worden, die waterflesmannen, en legen ze hun flesjes nu achteloos. Thuis, of op het werk. Maar niet meer als ze boodschappen doen, naar vergaderingen gaan of in een volle trein hun wenkbrauwen epileren.
Misschien ook niet. Misschien is water uit een flesje drinken wel heel erg 2008. Misschien is de trend écht passé. Misschien mogen de mannen weer gewoon man zijn, van zichzelf.
En misschien mag ik dan weer staand plassen.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Ik schaats dus ik ben
Uggly Uggs
Dit was niet zo’n dag
Het zit op de bank en eet chips
Vol op de bek
