Was ik maar slecht
Ik zou willen dat ik geen geweten had, dat ik schijt had aan mijn uiterlijk, mijn gewicht en de mensen om me heen. Soms zou ik gewoon heerlijk ongegeneerd, asociaal, beestachtig slecht willen zijn. Boeren, roken, zuipen, schelden, snuiven, slikken, hoeren, sloeren: name it en ik zou het gewoon lekker willen doen. Zonder de consequenties uiteraard…
Helaas, over het algemeen ben ik een redelijk aangepast, sociaal en gezond persoon. Ik denk aan mijn toekomst, aan mijn gezondheid, aan mijn vrienden en familie. Vier jaar geleden ben ik gestopt met roken, ik sport, doe zo nu en dan eens wat aan mijn spirituele ik. Sinds ik met mijn huidige man ben heb ik nooit meer buiten de deur gesnoept (7 jaar!), buiten een enkel jointje geen drugs voor mij en door de week drink ik niet. Gatverdamme wat braaaaaf!
Wat zou ik graag gewoon elke dag kroketten, frikadellen en Big Macs verslinden. Elke avond de hort op, drinken tot je er bij neer valt en gewoon met met die foute man naar huis. De volgende ochtend vertrek je weer net zo snel als je bent gekomen en natuurlijk zonder je telefoonnummer achter te laten. Houd je het niet meer vol dan neem je toch een snuif, of een pilletje hier en daar. En die zeikerige vrienden, die ontzettende burgertypes, die laat je lekker in hun huishoudsop gaar koken. Feesten tot het ochtendgloren, elke dag leven alsof het je laatste dag is! Geen gelul over karma of wie slecht doet…
Maar dan wel zonder de kater, de brakheid, de boze telefoontjes en verdrietige mensen. Zonder dat stemmetje in je hoofd dat je op de meest pijnlijk nuchtere momenten verwijten maakt. En zonder dat knagende, dat onrustige nare gevoel in je buik dat ook wel je geweten heet.
Hocus pocus pilatus pas: ik wou dat ik een slecht mens zonder geweten was!
Of dat in ieder geval zo nu en dan eventjes stiekem kon zijn, heel stiekem zodat niemand het voelt, ook ikzelf niet.
Lees meer van Mae
Tussen Pampers en PhD’s
De kleur van 2012: Tangerine Tango
Baby’s zijn net nieuwe schoenen
Wie de schoen past
Boek: De intocht van Christus in Brussel
fabulousfeedback
Ik denk dat heel stiekum iedereen wel zo zou willen zijn, maar helaas hebben de meesten van ons wel een geweten en normen en waarden ect. Maar slechtheid kan ook verkeerd uitpakken en tegen je werken dus blijf wie je bent en wees tevree ;)
Oooow, dat zou ik ook wel eens willen zijn! Eten tot ik 300 kilo ben, zonder me druk te maken over gezondheid of uiterlijk. Niet denken aan een ander! Ik doe met je mee! ;)
