Wanna-be-mama
Op de één of andere manier voel ik me altijd een vreemde eend in de bijt tussen alle andere moeders op het schoolplein. De moeders die alles zo goed voor elkaar lijken te hebben. De moeders die nooit vergeten dat ze vandaag iets met de ‘R’ mee naar school moeten geven. De moeders die alle studiedagen wel netjes in hun agenda hebben geschreven. De moeders die hun kind nooit naar school hoeven te sturen met een gescheurde broek, omdat ze vergeten zijn de andere broeken op tijd te wassen. Ik dus wel. Eigenlijk ben ik gewoon een wanna-be-mother tussen alle perfecte exemplaren…
Want eerlijk is eerlijk, mijn geduld is niet eindeloos. En ja, we eten wel eens brood ‘s avonds omdat ik geen zin heb om te koken en/of geen tijd had om boodschappen te doen. En nee, ik heb geen zin om iedere dag met mijn kind te gaan knutselen of koekjes te bakken. En ja, ik slaak stiekem een zucht van verlichting als zoonlief en zijn vriendje besloten hebben liever dáár te spelen. En nee, ik ben geen luizenmoeder en dat wil ik ook niet zijn.
En ja, ik laat mijn kind wel eens langer tv kijken dan goed voor hem is, zodat ik even mijn handen vrij heb. En nee, ik offer niet heel mijn privéleven op voor mijn kind. En ja, ik heb wel eens de klok een half uurtje vooruit gezet, zodat ik een lekkere lange avond voor mezelf had. En nee, ik wil niet de hele dag over kinderen praten. En ja, ik snauw wel eens tegen mijn kind omdat ik zelf chagrijnig ben. En nee, ik plak geen foto’s in fotoboeken en vergeet ze vaak zelfs af te laten drukken.
En ja, soms denk ik wel eens met weemoed terug aan de tijd dat ik nog geen moeder was. En nee, ik voel me niet schuldig als ik een paar dagen zonder kind en man op pad ga. En ja, mijn kind heeft wel eens cola gedronken. En nee, ik mis mijn kind niet als hij een nachtje uit logeren is. En ja, ik heb zoonlief wel eens naar school gebracht met een vlek op zijn shirt omdat ik geen zin had om op het laatste moment nog een schone te pakken.
En nee, ik ken niet alle kinderliedjes uit mijn hoofd. En ja, ik heb wel eens net gedaan of ik sliep als mijn kind ‘s nachts huilde zodat manlief op moest staan. En nee, ik vind de ‘Groter Groeien’ niet leuker dan de Cosmo of de Linda. En ja, ik gooi de Happy Meal speeltjes na een week stiekem in de prullenbak. En nee, ik heb geen ingelijste kunstwerken van zoonlief aan de muur hangen. En ja, ik heb mijn kind wel eens als excuus gebruikt als ik een afspraak bij de tandarts vergeten was.
En nee, ik vind Dora en Diego niet leuk. En ja, ik kan mijn kind minimaal 3x per week wel achter het behang plakken. En nee, wij eten niet altijd volgens de schijf van 5. En ja, ik ben wel eens vergeten beleg op zijn overblijf-boterhammetjes te doen. En nee, ik heb niet altijd zin om een verhaaltje voor te lezen. En ja, ik ben wel eens onpedagogisch uit mijn slof geschoten toen hij per ongeluk in zijn broek had geplast. En nee, ik wil niet naar Plopsaland.
En ja, ik baal als ik voor de zoveelste keer in de Carnaval Festival stap, terwijl ik eigenlijk gewoon in de Python wil. En nee, ik vind het geen uitdaging om mijn kind te leren zijn veters strikken. En ja, ik gebruik de sint wel eens als opvoedhulp. En nee, ik vind krijsende baby’s niet schattig. En ja, ik heb wel eens huilend mijn moeder gebeld als ik het even niet meer zag zitten…
Dus nee, ik ben geen perfecte moeder. Verre van dat zelfs.
Maar wat hou ik ontzettend veel van mijn kind!!!!!
Lees meer van Lara
Kwetsbare kinderen
Vrouwenboeken Top 10 - april 2012
Veel praten oogt intelligent
Test: hoe stevig is jouw zelfbeeld?
De zomer komt eraan; bikinistress!
fabulousfeedback
Ik herken me er HELEMAAL in!!!
Wow, hoe herkenbaar!! Ik zou het bijna zelf geschreven kunnen hebben.
En zo zijn er zoveel moeders...je zou eens moeten weten...
Liefs Marijke!!
@ Marijke & Mia - Leuk dat het zo herkenbaar is voor jullie. En ook fijn om te horen dat ik blijkbaar niet de enige ben haha. Lfs!
Zou zo een zus van Lara kunnen zijn! Herkenbaar, humor en fijn dat er meer vrouwen zijn die geen mama-mama zijn en niet vergeten dat ze zelf ook nog vrouw zijn en daarvan kunnen genieten in alle aspecten! Liefde kunnen geven is geen synoniem van perfect zijn!!!!
En.....er zijn vele met ons, sommigen weten het alleen beter te maskeren!
Thx 'sis'! ;)
Mijn dochters zijn nu al groot hoor..maar ik voelde me niet alleen een vreemde eend..ik weet zeker dat ik haar was. Maar goed...ik verzorgde die meiden goed..kookte,bakte en knutselde..ging zwemmen, wandelen en nam vriendinnetjes mee naar huis, het park of de bios. Het liep lekker..totdat de puberteit begon. Juffrouw nummero uno ging nog wel maar dame nummer twee...hou op zeg!
Ik hou van mn dochters....dat is wel het belangrijkste toch..
...en nee, ik heb geen spijt van mijn knderloos bestaan. (maar ik schijn wel een vet-coole tante te zijn!) ;)
Heel herkenbaar, heb een dochter van 8 weken oud. Vandaag ging ze voor het eerst naar de creche en dat vond ik helemaal niet erg. Vroeg me al af, ik moet toch huilen nu zoals alle moeders doen? Maar nee. Over drie weken ga ik weer werken en daar heb ik zin in, ben er ook echt van overtuigd dat ik een leukere moeder ben als ik werk.
Dankjewel voor jullie lieve reacties collega-moeders (en vet-coole tante). Ondanks dat ik niet twijfel aan mijn moederschap (en de liefde voor mijn kind) ben ik toch wel blij om te horen dat ik niet de enige ben, want eerlijk is eerlijk, ik heb ook aardig wat kritiek over me heen gehad. Met name op twitter. Reacties zoals 'je kunt beter een goudvis nemen' en 'ik heb medelijden met je kind' hakten er stiekem toch wel een beetje in. Dus thx voor jullie hart onder de riem ladies! X
Ik ben een mama van een dochter Silke 3 jaar die zeker weleens 3x per week achter het behang geplakt mag worden... en van een zoontje Sven 6 weken oud. Ik ben absoluut niet de perfecte mama...maar laat alles zijn gangetje gaan....MAAR hoeveel moeders staan er aan de schoolpoort DIE ZO GEZEGD perfecte mama´s zijn.....ik heb medelijden met die kinderen
Wauw! Niemand die mijn moeder gevoel zo goed kan beschrijven. Ik voel me soms zo opgelucht als bij een ander kind ergens een vlek op de kleding zit of dat een andere moeder eits vergeten is. :D Thanks voor je artikel.
Dankjewel lieve Ayten, want hiermee steek je mij ook weer een hart onder de riem!
