Vrouwen hebben vrouwen nodig
Het staat weer gepland, een weekendje weg met de meiden. Even twee dagen geen echtgenote of vriendin van, geen moeder, geen professional, niks. Alleen maar vrouw. Vrouwen hebben nu eenmaal zo nu en dan tijd onder elkaar nodig. Daar is niks vreemds aan, sterker nog, de kracht die uitgaat van een groep vrouwen is een gegeven zo oud als Methusalem.
Het lijkt wel of we hier in het Westen met al onze vooruitgang de meest basale kennis over het leven uit het oog zijn verloren. Kijk naar welke traditionele cultuur dan ook en je zult zien dat vrouwen elkaar opzoeken, steunen en bewonderen in groepsverband. Bij sommige gebeurtenissen in het leven heb je nu eenmaal meer behoefte aan vrouwen om je heen. In bijvoorbeeld veel Afrikaanse culturen komen vrouwen samen wanneer ze hun menstruatieperiode hebben, afgezonderd van mannen. Anderen hebben speciale rituelen bij volle maan of op de langste dag van het jaar, zonder mannen. In Latijns-Amerika zien we bijzondere ‘heksenkringen’ waarin vrouwen samen hun vrouw-zijn vieren, en ook bij de geboorte van een kind zijn op de meeste plekken op aarde van oudsher geen mannen aanwezig. Ook hier niet trouwens, vraag maar aan je oma.
Ik kwam voor het eerst tot deze conclusie toen ik een yoga-trip naar Italië boekte. Zeven dagen lang verkeerde ik in het gezelschap van tien vrouwen, allemaal vreemden overigens. Wat een heerlijke week was dat, geen gedonder over overtollige vetrandjes, putten in de dijen en vervelende diëten. Het was genieten: samen lachen, eten, zonnen, surfen en yoga. En tussendoor deelden we onze verhalen, de mooie, de moeilijke, de vrolijke en de verdrietige. En ook nu ik net moeder ben geworden heb ik weer ervaren hoe belangrijk de kennis en troost van andere vrouwen kan zijn. Van je moeder, je tante’s, je vriendinnen. Sommige ervaringen deel je nu eenmaal het beste met lotgevallen.
Begrijp me niet verkeerd, ik hou van mannen en van hun gezelschap. Mijn eigen man, zoon, vader en broer zou ik geen moment willen missen. En ook de vele vrienden van het mannelijk geslacht zie ik natuurlijk graag. Maar de energie en kracht die er ontstaat wanneer je met vrouwen onder elkaar bent is niet te vergelijken met die in een gemixt gezelschap. Het is niet zo dat wij nu een weekend lang Moeder Aarde gaan zitten vereren of zo, uiteraard zullen we gewoon lekker zeuren over onze mannen, klagen over de volle agenda’s, vervelende bazen en niet-slapende kinderen. We zullen shoppen en theeleuten en heerlijk eten, drinken en ‘s avonds dansen, hopelijk tot het ochtendgloren. Maar in al deze gezelligheid schuilt een kracht die zo oud is als de mensheid zelf en die je in deze huidige tijd waarin we allemaal metro-mensen moeten zijn weer even laat voelen hoe het is om echt vrouw te zijn.
Lees meer van Mae
Tussen Pampers en PhD’s
De kleur van 2012: Tangerine Tango
Baby’s zijn net nieuwe schoenen
Wie de schoen past
Boek: De intocht van Christus in Brussel
