Vol op de bek
Kantoormensen in het nieuwe jaar,
het blijft behelpen. Iedereen weet dat iedereen er een hekel aan heeft. Aan die eeuwige beste wensen. Iedereen!
Maar het moet hè. Je ontkomt er niet aan. Het moet! Want we zijn kuddedieren, en in een groep is het de laagste norm die telt. De laagste norm is altijd die ene secretaresse die het Echt Heel Gezellig vindt om iedereen even een knuffel te geven.
Vrouwen vertellen vaak afschrikwekkende verhalen over vieze mannen met vieze snorren die de eerste week gebruiken om alle knäckige jongedames van de verdieping eens flink te bepotelen. Ik vind het tijd voor de hele waarheid. Want geloof me, dames, het begint bij jullie. Vrouwen zijn minstens zo tot zoenen geneigd als mannen. Juist die vrouwen die er altijd keihard over klagen, weten niet hoe snel ze hun mannelijke collega’s om de nek moeten vliegen. En geloven jullie nu écht nog dat wij mannen na al die jaren van haatcampagnes rond nieuwjaarsbegroetingen, nog steeds volgaarne op jullie afstappen? We kijken wel uit.
Het liefst duikt iedere man diep weg achter zijn pc. Komt er toch een moment dat hij zich op de gang dient te begeven, dan doet hij dit met de blik naar de grond. Komt hij een vrouwelijk exemplaar tegen, dan doet hij wat iedereen zou doen in die situatie: keihard weg rennen.
Nee. Dat is niet waar. Als een man en vrouw elkaar in week één tegenkomen in een kantoorgang, begint het wederzijds ‘besnuffelen’. Besnuffelen is een proces in stappen. Eerst wordt de actieradius van de tegemoetkomende collega bestudeerd. Dit is cruciaal. Beide collega’s doen het, zijn vast van plan zich te voegen naar de ander, maar als geen van beiden de pas licht inhoudt, gebeurt er niets. Als één van beiden het doet, gebeurt er ook niets, want die zal zich snel herstellen als de ander doorloopt, niets erger dan een uitgestoken hand in een grote lege gang. Dus de lichte aarzeling in de pas moet door beiden tegelijk gemaakt worden. Daarna gaat het snel. Oogcontact. Klein glimlachje. Nee niet dan toch. En daar zijn ze. De beste wensen.
Er is dan de mogelijkheid dat er één het tegen zijn of haar zin doet, dat zoenen. Maar dat telt niet. Eigenlijk telt niet. Nooit. Eigenlijk is wat je wilde maar niet deed. Eigenlijk is angst. En laat dat nu mijn enige voornemen zijn voor 2010. Ik ga niet meer bang zijn om te doen wat ik graag doe. Of te laten wat ik graag wil laten natuurlijk.
Te beginnen met het niet zoenen van die vrouwelijke collega met die priksnor.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph:
Weekendje met de mannen
Naakt de winter door
Last Christmas - Wham
Alarm. Vijf centimeter sneeuw!
Lange benen
Lees meer van Ralph P.
Mannen in pak
Mannelijk
Tromsö
Jurkjesvertier
Trendy billen
fabulousfeedback
en soms kan het ook een goed excuus zijn om die lekkere collega nu eindelijk eens te zoenen!
Ach, je elleboog op slot zetten bij het geven van een hand, houdt al te enthousiaste collega's op gepaste afstand. En bij anderen collega's mag het slot er spontaan af. Succes met je goede voornemens!
