VIP op de Modefabriek
I’m a very important person. Hahaha. Die meegebrachte boterhammen met pindakaas kunnen in de prullenbak. Ik ben op de Modefabriek en krijg een VIP polsband. De modefabriek is een beurs, eenmaal per jaar gehouden, waar de kijker een preview krijgt van de mode voor volgend jaar. Deze editie laat de zomermode voor 2011 zien. Er wordt voornamelijk confectiekleding geshowd en enkele nieuwe internationale labels van aanstormend talent zijn te zien, alsook afstudeerwerk van academiestudenten in Nederland.
Ik begin wat zenuwachtig aan mijn modefabriek avontuur. Met mijn jumpsuit van de H&M, slippers die op Birkenstocks lijken maar het niet zijn en een grote paarse backpackrugzak van de Schoenenreus, voel ik mij afsteken tegen het gros van de massa die er zeer modieus verantwoord bijloopt. Gelukkig kunnen zeer modieus verantwoorde mensen ook aardig zijn en voel ik mij al snel op mijn gemak.
Gewapend met mijn notitieblok en VIP polsband wandel ik als ware trendwatcher in spe de stands voorbij. De collecties zijn weinig spannend, maar een herhaling op wat al bekend is. Ik zie veel pasteltinten, soepele/zachte materialen, suède, leer, geweven creaties, grove breisels, harembroeken, jumpsuits, nauwsluitende blouses en opgerolde pijpen voor mannen. De taille van de broek blijft (gelukkig) redelijk hoog. De harembroeken zijn baggy, maar laten wel de vorm van je billen zien waardoor deze met een goed stel hakken een sexy figuur tonen.
Omdat pasteltinten in overvloed aanwezig zijn ben ik gaan letten op labels die daarvan afweken. Ik houd van pasteltinten, maar vooral van originaliteit en heb een aantal leuke ‘ontdekkingen’ gedaan.
Vivienne Westwood is een samenwerking aangegaan met het jeanslabel Lee. Het lijkt alsof er met een metallic verf bruut over de mooie ouderwetse jeans van Lee is heen gekliederd. Veel rood, groen en rafels. Het lijkt een beetje op punk. Vrolijk en rauw. Toch geef ik persoonlijk de voorkeur aan een vertrouwde oude Lee.
Warmi, een label van een jongedame uit Colombia maakt onder andere mooie polstasjes en klassieke grote truien met indrukwekkende prints van dieren. Zelf heb ik wel eens amateuristisch een portemonnee met een touwtje om mijn pols gebonden omdat mijn zomeroutfit daarvoor geen ruimte bood. Een dergelijke professionele uitwerking hiervan zou ik graag in mijn bezit hebben.
Dan is er Toonstar, een label wat karikaturen maakt van tv persoonlijkheden en popsterren. Voor de sex and the city fans onder ons hebben ze een briljant shirt waarop de dames als cartoon staan afgebeeld. De print prijkt op borsthoogte, een leuke binnenkomer voor in de kroeg, vooral als de dames herkend worden.
In dezelfde stand waar Toonstar gepresenteerd wordt, zie ik het label Traktor en Kwestie van Lef. Traktor is een wat stouter label met pakkende afbeeldingen en slogans afgedrukt op shirts. Om een voorbeeld te geven: ‘Every time you masturbate God kills a kitten’, luidt één van de slogans. Kwestie van Lef duikt in de urban style en drukt schetstekeningen af op shirts. Daarnaast sieren vrolijke monsters het geheel op en kunnen sneakers naast je voeten, nu ook je borst sieren.
Het blijft populair merknamen groot afgedrukt op je kleding te tonen. Ik ben daar persoonlijk niet zo’n voorstander van, maar zag wel twee labels die op dat gebied origineel zijn. Ik zie vrolijke sokken gebaseerd op oude sportsokken in allerlei kleurencombinaties waarop de tekst ‘ge.likUs’ te zien is, wat staat voor generation like us. Nu kun je naast het randje van je onderbroek ook het randje van je sokken vol trots presenteren. Om bij onderbroeken te blijven, heeft Spacecowboy een lijn ondergoed waarop hun merknaam de bilnaad van mannelijk schoon bedekken kan, omdat die baggy broek niet blijft hangen. De tekst Spacecowboy klinkt een stuk gezelliger als Bjorn Borg, om maar een dwarsstraat te noemen. De naam doet denken aan die zingende cowboy, die in zijn onderbroek de straten van NY opvrolijkt.
Ze brengen mij op het idee, ter promotie van mijn blog, mijn websitenaam te borduren op oude sportsokken en grote onderbroeken.
Op de beurs heb ik twee leuke mensen ontmoet. Een prachtig exotisch model met gemillimeterd haar en een spontane jongeman uit New York die als stylist werkt. Met dit duo heb ik de modeshow van Aako bezocht. ‘This is New York baby’, is wat de jongeman me toespeelt als we voordringen in de rij en ‘frontrow’ plaatsnemen. Met verwondering heb ik fotografen gadegeslagen die dit duo maar al te graag vastlegden. Dit duo heeft vaak de aandacht van de lens getrokken. Ik ben wat dat betreft nog een groentje en vraag me af hoe ik op de foto sta, als ik er überhaupt bij sta. Misschien zie je mij dan ergens rechts onderin met schaapachtige lach afsteken. Of nog beter, met mijn ogen dicht.
Ik vraag me af of ik professioneel VIP zou kunnen worden. Voorzien van een glas champagne, ‘frontrow’ kijken naar mooie mensen bevalt me wel. Wel moet ik mij focussen naar de collectie te kijken. Ik zit mij eerder te vergapen aan de modellen. Prachtige vrouwen en zwoele mannen. Ik heb één outfit goed in mijn vizier gekregen; een prachtige soepel vallende mouwloze jumpsuit in slangenprint met coll. Die zou ik wel willen kopen, als ik ooit geld heb.
De rest van de middag vul ik met de VIP ruimte, waar ik met mijn polsband toegang krijg tot gratis broodjes, koeken en drankjes. Ik eet een broodje brie, tonijn, een grote notenkoek en een Lion als toetje. Om mij heen zie ik ranke dames. Helaas hebben zij geen invloed op mijn trek, wel op mijn schuldgevoel achteraf. Maar zij eten ook… hoe doen ze dat toch? Waar is dat modellen-gen en hoe krijg ik dat in mijn bezit?
De bar wordt bemand door heren van het bureau Kim & Jeroen. Een zelfde concept als Models At Work. Één jongen heeft een tintje, een grote bos bruine krullen en een lach waar je spontaan vrolijk van wordt. Bovenal is hij gehuld in een prachtig grijs pak. Hij heeft een geweldig mooi stel billen waar ik mijn ogen niet van af kan houden. Het is maar goed dat ze daar geen wijn schenken, anders zou ik baldadig aangeschoten wel eens heel gênant kunnen gaan doen.
Na zessen is er een borrel op strand Zuid. Een namaak strand aan de Rai, de locatie van de beurs. Na een tijdje kom ik tot de ontdekking dat ik ook daar gratis toegang heb tot eten en drank. Dit nuttig ik dan ook stevig. Ik trek mijn slippers uit en dans op de houten panelen voornamelijk met de jongens van de standbouw. Om mij heen zie ik de cast van Project Catwalk en Benelux Next Topmodel voorbij komen.
Dan is het bijna middernacht en blijf ik alleen over met mijn backpack rugzak van de Schoenenreus. Ik besef dat ik eerder had moeten weggaan, maar net zoals altijd blijf ik totdat alle rek eruit is. Ik trek mijn slippers weer aan en verlaat de beurs.
Mode bevalt me wel, op naar het volgende evenement, het liefst als VIP.
Lees meer van Elle
High Fashion bondage
Mooi zijn lost alles op
Zomer 2011: felle kleuren
Bavaria Oeteldress
Experimenteren zonder tranen…
fabulousfeedback
Mazzelaar! Wat had ik graag net als jij als VIP op de Modefabriek willen zijn zeg!
