
V.E.T.
“Die auto is vet mooi, pap,” zegt dochter Lotte. Mijn bek valt open. Het meisje is vier en is naar mijn weten haar hele leven niet blootgesteld aan het woord vet.
Ik heb een hekel aan vet. Zoals ik een hekel heb aan cool, aan dope en aan chill. Mijn ex, de moeder van Lotte, denkt daar al net zo over. Wij voeden onze meisjes op met ‘heel leuk’ in plaats van ‘vet lauw’, wij gebruiken deugdelijk ouderwetsche woorden als jeetje, grappig en kut (die laatste gebruikt trouwens slechts de helft van ons, met name de mannelijke helft). En nu, na drie weken op school, begint de ellende. De ellende van de nieuwe tijd die onverbiddelijk zijn intrede doet in mijn oude leven. Lotte zegt vet mooi. Het wachten is op ‘leipe shit, ouwe’.
“Wat bedoel je Lotte?” vraag ik.
“Nou, die auto,” antwoord Lotte niet begrijpend.
“Die is heel mooi, bedoel je?”
Ze knikt. Ik wil haar vragen waarom ze vet zegt als ze heel mooi bedoelt. Wie haar dat woord heeft geleerd en waarom, en of ze niet begrijpt dat taal verloedert en dat juist ik, haar vader, daar tegen strijd. Maar ze is pas vier. En wat weet ze nu van taal. Ze leert elke dag nieuwe woorden, maar is zich daar geen moment van bewust. Zoals mijn ouders hun wenkbrauwen optrokken toen ik ineens ‘shit’ begon te zeggen, zo ben ik al van mijn achttiende die ouwe grijze lul die zelfs cool nooit zonder ironische ondertoon heeft kunnen uitspreken. Cool. Dat was 1994. Vet was ergens rond de eeuwwisseling. Ik weet het nog goed. Ik was 25, ging een broek kopen, en een hippe jongen van mijn eigen leeftijd kwam met een exemplaar aanzetten. “Deze is echt vet.” Ik weet nog dat ik met mijn ogen geknipperd heb en even aarzelde voor ik de broek aanpakte. Ik heb ‘m omhoog gehouden, die vette broek, en van alle kanten bekeken. Ik heb de verkoper wantrouwend bestudeerd en voor de rest weet ik alleen dat ik nooit meer een stap in die winkel heb gezet.
Nu zegt mijn dochter van vier vet en ze heeft geen idee waarom. Ze weet niet dat vet eerst gewoon dik betekende, en meer niet. Ze weet niet dat taalbeheersing onder jongeren achteruit holt. Ze weet ook niet dat msn bestaat. Wel weet ze wat een pekjoeter is. “Om op te werken toch, papa?” “Ja lief, om op te werken. Vet hard.”
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Gordon in de herhaling
Komt een vrouw van de kapper…
Zapmomentje
Verwachtingen
Uitgeklust



