Uitstrijkje - deel 2
Dat op dit blog niet alleen luchtige onderwerpen worden behandeld, blijkt wel uit het onderstaande stukje. Iets meer dan anderhalve maand geleden heb ik een uitstrijkje bij de huisarts laten maken (zie blog.youstyle.nl/bericht/uitstrijkje/) voor het 5-jaarlijkse baarmoederhalskankeronderzoek. Dat zo’n uitstrijkje niet echt mijn favoriete bezigheid is hoef ik jullie vast niet te vertellen, maar omdat het nuttig schijnt te zijn ga je maar. Hoe nuttig die uitstrijkjes daadwerkelijk zijn bleek helaas 3 weken geleden, toen ik van mijn huisarts de uitslag kreeg. Tot mijn grote schrik was uit het uitstrijkje namelijk naar voren gekomen dat ik een voorstadium van baarmoederhalskanker heb. Of eigenlijk ‘had’, want inmiddels is het aangedane weefsel gelukkig verwijderd.
Maar op het moment dat ik het slechte nieuws te horen kreeg stortte mijn wereld in. Alles wat hiervoor vanzelfsprekend leek, was dat ineens niet meer. En mijn hele leven stond van het ene op het andere moment helemaal op zijn kop. Hoezo een zelfbewuste vrouw? Hoezo sterk, stoer en onafhankelijk? Een bange muis was ik. Een angsthaas.
Vijf (lange!) dagen nadat ik het nieuws te horen had gekregen werd ik verwacht in het ziekenhuis voor verder onderzoek en behandeling. Hoe ik die dagen door ben gekomen weet ik niet meer, maar het was een hel. Ik was enorm zenuwachtig voor de afspraak en aan de andere kant kon ik niet wachten tot het zover was. Haal weg dat weefsel dat mij slapeloze nachten geeft en mijn wereld heeft laten instorten, hoe eerder hoe beter!
En dan de afspraak. Ineens geen gene om met je benen wijd op die behandeltafel te liggen. Fuck dat beschamende gevoel dat je normaal hebt bij een inwendig onderzoek, want nu was het ineens een kwestie van leven of dood. Althans, zo voelde het. Kijk maar goed, onderzoek me en vooral; haal het weg! HAAL HET WEG! Doodsbang was ik, maar gelukkig was de arts vriendelijk en kon hij me geruststellen.
Maar liefst 20.000 vrouwen per jaar hebben een afwijkende uitslag vertelde hij, ik was slechts één van de velen. Hoeveel vrouwen daadwerkelijk baarmoederhalskanker zouden krijgen (als ze niet behandeld zouden worden) kon hij me niet vertellen, want om geen enkel risico te nemen wordt het weefsel preventief verwijderd. Zo ook bij mij. Een paar vervelende prikken om te verdoven, even naar adem snakken, ogen dicht en toen… die ultieme verlossing; het weefsel was eindelijk weg!
En vorige week dinsdag kreeg ik de uitslag. Inderdaad CIN III, maar de baarmoedermond was schoon, dus geen ‘uitzaaiingen’ naar boven. En over 3 maanden krijg ik nog een uitstrijkje om te controleren of echt alles weg is. In het ergste geval volgt nog een nabehandeling, maar zelfs daar kan ik me niet meer druk om maken. Ik was er op tijd bij!!! Lang leve het uitstrijkje!!!
En ik kan inmiddels weer heerlijk rustig slapen. Of het mij heeft veranderd? Ongetwijfeld, maar dat is niet erg. Ik geniet meer, maak me minder druk om kleine dingen en heb het gevoel een tweede kans te hebben gekregen. En mooier nog, ik weet dat dit gevoel zal vervagen en dat ik over een paar maanden weer net zo onbezorgd als vroeger zal zijn. En zo hoort het ook.
Zie ook: Uitstrijkje
Lees meer van Yasmin
Betere seks door yoga?!
Mutsen
Beautytrends 2012
Sex and the City syndroom
Casual Dating
fabulousfeedback
Heftig zeg, fijn te horen dat het zo goed afgelopen is!
Dankjewel! Het was inderdaad heel heftig en ook best moeilijk om iets dat zo privé is met wildvreemden te delen, maar ik hoop andere vrouwen met mijn verhaal duidelijk te maken hoe onzettend belangrijk het is om dat uitstrijkje te laten maken. Voor mijn gevoel heeft het echt mijn leven gered! Lfs, Yasmin
