Tijd voor jezelf
De liefde is een vreemd iets. Ik blijf het gek vinden dat je, nadat je jaren zonder hem hebt geleefd, het diepste gemis kunt voelen als hij een avondje thuisblijft. In zijn eigen huis. Zonder jou. Nu ben ik een stoere zelfverzekerde vrouw en kan ik daar natuurlijk heel goed mee omgaan. Een avondje. Of twee.
Het wordt iets anders als hij aangeeft dat hij wat langer tijd voor zichzelf nodig heeft. Twee weken, drie weken, of misschien wel een maand. Probeer dat maar eens niet op jezelf te betrekken. Nu heb ik nogal de neiging om álles op mezelf te betrekken en dus had ik het er behoorlijk moeilijk mee toen mijn lief aankondigde dat hij “in retraite” ging. Mijn lief, die ik de afgelopen twee jaar bijna non stop had gezien, koos ervoor om tijd zonder mij door te brengen. Dat was even slikken. ‘Wat ga je doen dan?’, vroeg ik. ‘Niks bijzonders’, antwoordde hij, ‘vooral veel voetbal kijken.’
Het is een vreemd verschijnsel, voordat ik hem kende voelde ik me toch ook goed? Oké, ik vind mijn leven leuker met hem erin, maar ik functioneerde ook prima toen ik hem nog niet kende. Maar toch, daar zat ik dan. Ik zat in de detox van mijn geliefde. Volkomen cold turkey op de bank staarde ik naar de telefoon in de hoop dat hij me misschien toch zou bellen. Dat gebeurde niet want ik heb een geliefde met een ijzeren wil en nog meer zelfdiscipline. Maar toch, opeens voelde ik langzaam een walhalla van rust opkomen. Ik realiseerde me opeens dat ik een heel weekend voor mezelf had. Twee volle dagen waarin ik kon doen en laten wat ik wilde. Wat een luxe. Ik gleed van mijn bed in bad, had de TV aan, muziek op, las twee boeken, eindeloos veel tijdschriften, kookte het eten dat ik lekker vond en sliep, sliep, sliep. Op maandagochtend reed ik fluitend naar mijn opdrachtgever. Volkomen relaxed stond ik in de file en ik had zelfs mijn blouse gestreken. Ik was gelukkig. Mijn lief had me een heel groot cadeau gegeven: (tijd voor) mezelf.
Na een paar weken zagen we elkaar weer. We hadden afgesproken in een kroeg in Amsterdam en het was alsof we elkaar weer voor het eerst zagen. Alsof ik naar hem keek voor wie hij werkelijk was en niet hoe ik wilde dat hij was. ‘Dat hebben we goed gedaan’, zei ik. ‘Ja’, zei hij, ‘ik heb nog nooit zoveel voetbal gekeken.’
Mijn lief had tijd voor zichzelf nodig. En voor zijn Sport 1 proefabonnement.
Lees meer van Maureen
Kruinchakra, of iets dergelijks
8 maart: Internationale Vrouwendag
Druk
Landkaart voor de liefde
Vrouwelijke rondingen (en meer)
fabulousfeedback
Mooi, lief en grappig. Klinkt als een gezonde relatie!!
