Tatjana heeft opvallende tanden
Ik ben nog steeds aan het bijkomen van dat programma. Tatjana en haar zoektocht, je valt er bij het zappen zomaar in, en dan blijf je hangen, want net als elke dertiger ben je opgegroeid met die voorgevel. Maar mensen mensen, had niemand me even kunnen waarschuwen?
Het begon er al mee dat er steeds een slijmjurk door het beeld liep die na elke zin die hij uitsprak lachte op een manier die er normaal gesproken voor zorgt dat ik in alle rust op sta, de TV op pak, en hem van drie hoog het raam uit smijt. Peter van der Vorst ja, dat mannetje bedoel ik. Zal die zijn eigen programma’s wel eens terug zien? En wat zou hij dan denken? Zelf film ik mijn dochters nogal vaak, en voorheen praatte ik daarbij tegen ze, vanachter de camera. Ik vond mezelf een hele Frans Bromet, tot ik het een keer terugzag en een weekdier zeer inauthentiek door zijn kinderen heen hoorde praten. Sindsdien hou ik keurig mijn mond. Op zo’n zelfde manier kan ik me voorstellen dat Peter van der Vorst denkt dat hij de vileine homo is die het programma draagt. “Een beetje tussen Gordon en Gertjan Dröge in,” ik hoor het hem al zeggen. En misschien moeten we hem ook maar in die waan laten. Laten we aardig zijn. Het is zijn werk, tenslotte.
Maar goed. Tatjana zocht een man en ze kreeg er niet één, maar een kantine vol. Eind dertigers. Veertigers. Makelaars en vertegenwoordigers in vleesverpakkingen. Er was er één bij van 45 die in een keuken op Schiphol werkte en die evengoed voor z’n vijftigste miljonair wilde zijn. Hij was in de wellness branche aan het kijken “omdat daar gewoon heel veel benefits te bereiken zijn”.
Olijke Peter met z’n camera erbij: “Wat vinden jullie nou zo mooi aan Tatjana?” Daar ging ik voor zitten! Beginnen die weke drollen één voor één over haar vrolijke aard. Eentje durfde zelfs te zeggen: “Haar tanden zijn heel opvallend.” En niet één die zei wat ze allemaal dachten: “Peter jongen, ik zag die oproep en dacht maar aan één ding: dit is de kans om één keer mijn gezicht te begraven tussen die enorme Tatjanaborsten. Als het lukt, kan ik sterven.” Dát was mooie TV geweest. Maar nee hoor. Niks van dat alles: “Ze heeft van die mooie ogen.”
Maar gelukkig was er nog Tatjana zelf. Want je kan zeggen over Tatjana wat je wilt, dat het een beetje vreemd is dat haar moeder van 83 nog steeds al haar beslissingen voor haar neemt, bijvoorbeeld. Of dat haar repertoire sinds “buurman-wat-doet-u-nu” een ontwikkeling heeft doorgemaakt die nog het meest lijkt op de carrièrecurve van Bonnie st Claire. Maar ze is in ieder geval wel lekker oppervlakkig gebleven.
Dat vind ze zelf niet, trouwens. Nee, Tatjana wil het liefst goede gesprekken met een man. Indringende gesprekken, noemde ze het zelf. Dat zijn in de wereld van Tatjana gesprekken met mannen die nog maar net hun vrouw hebben verloren, en dat ze dan meelevend knikt en zegt: “Je kunt heel veel zeggen en ik zeg het ’t liefste zo dat ik vind van: dingen gaan nu eenmaal zo in je leven. Het loopt zoals het gaat.”
Daarna stapte ze op een paard. Een shetland. Tatjana op een shetland. Dat hakt er wel even in. Dus ik hoop dat ik op tijd ben bijgekomen voor de volgende aflevering. Dan gaan ze dwergwerpen. U bent dus gewaarschuwd.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Gordon in de herhaling
Komt een vrouw van de kapper…
Zapmomentje
Verwachtingen
Uitgeklust
fabulousfeedback
Nice :D
Had mijn vriendin maar één zo'n borst.
