Stemmen… op een vrouw
Die verkiezingen van vandaag. Daar moeten jullie dames me toch eens iets over uitleggen. De meeste vrouwen stemmen op de eerste vrouw op de lijst van hun voorkeurspartij. Ik heb dat nooit begrepen, stemmen op iemand omdat ze vrouw is. Van de meeste vrouwelijke politici kun je je sowieso afvragen of ze niet wat al te rijkelijk zijn bedeeld met testosteron. En dat is dan maar goed ook, want van de vrouwen die zich niet hoeven te scheren, weten we dat de volgende huilbui elke minuut weer dichterbij komt. Maar toch. Het concept spreekt me wel aan. Een vrouw die stemt op een vrouw omdat ze een vrouw is.
Kijk. Ik zweefde. Niet heel stevig, maar toch genoeg om me er ongemakkelijk bij te voelen. Eén dag voor de stembussen open gingen, liep ik nog met drie partijen in mijn hoofd. En ik besloot op de vrouwelijke manier te kijken: ik ging voor de eerste échte man.
Dat viel nog niet mee. Zoeken naar de alfaman, charismatisch en welbespraakt, mannelijk en krachtig. Zo’n man bij wie je wilt horen. En dan wel een beetje in mijn deel van het politieke spectrum, graag. Ik ben ook al niet iemand die de kandidatenlijsten doorspit, maar ik zette door. Gezocht: echte man, eentje waar we achteraan kunnen lopen, liefst zonder bang te zijn dat hij verdwaalt bij de eerste de beste rotonde. Of zijn moeder belt om z’n das te strikken.
Wouter Bos had dat een beetje. Die zie je wel met flair een kroeg binnen stappen, aan de bar gaan staan, waarna er zich een groepje om hem heen formeert. Een groepje van mensen die bij hem willen horen. Dát, en niets anders is het kenmerk van de echte man: hij straalt en is achteloos zichzelf, en in die eigenheid bindt hij mensen. Het is het soort man waar mannen bij willen horen en vrouwen iets mee willen. Ik ben niet zo’n man. Mark Rutte ook niet. Dat komt mooi uit, want op de VVD zou ik nooit stemmen.
Maar ik vond een alternatief. Femke. Zij is de vrouwelijke uitvoering van de echte man. Mannen willen iets met haar, en vrouwen willen bij haar horen. Dat laatste is opzienbarend: bij Femke bespeur ik niet de onweerstaanbare neiging van andere vrouwen om in haar nabijheid te veranderen in intens vileine wezens die een andere vrouw haar geluk misgunnen. Bij Femke willen we allemaal wel horen. Ja. Eigenlijk is Femke de man/vrouw voor deze tijd.
En net toen ik me dat realiseerde, kwam ik er achter dat ik mijn stemkaart kwijt was. Stem verloren, maar niet al verloren. Want ik was in één klap het zweven voorbij.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Ik schaats dus ik ben
Uggly Uggs
Dit was niet zo’n dag
Het zit op de bank en eet chips
Vol op de bek
fabulousfeedback
Bijna wilde ik zeggen: Ralph my man! Maar je hebt dus gewoon niet gestemd?!
@ Mae: Ik kwam er te laat achter dat mijn stemkaart was verdwenen in het zwarte gat dat mijn huishouden is. Dus ik mocht niet. Heb nog wel even voor mezelf gepleit in het stembureau. Dat is ook wat waard, toch?
