Schuldgevoel is een vrouwendingetje
Toen ik zag dat Britse onderzoekers hadden uitgevogeld dat in de vrouwelijke schuldgevoel top 10 ‘niet recyclen’ op drie stond, dacht ik even: laat ik mijn mond maar houden. Maar dat ging natuurlijk niet. Ik heb niets tegen recyclen hoor. Sterker nog, ik ben de koning van het afval scheiden. Geef me een AH-verpakking slavinken, een netje uien en een pakje crème fraîche, en ik scheid me de zon tegemoet.
Afval scheiden. Bij ons in de gemeente is dat het nieuwe rotondes bouwen. Compleet doorgeslagen. We hebben een emmer voor het groen, een emmer voor het papier, een emmer voor het plastic, en een emmer voor wat er dan nog overblijft, en wat er overblijft noemen ze restafval. Restafval, vroeger was dat het enige afval dat er bestond, en dat zette je in grote zakken aan de weg, in de hoop dat katten en vogels die zakken open trokken, zodat je moeder weer een reden had om de fles bleek uit de kast te trekken. Maar nu is er voor alles een emmer. Ik wacht op de emmer voor het piepschuim en de emmer voor de wasknijpers. En als ik zeg ‘emmer’, dan bedoel ik belachelijk grote rolcontainer, from hell, maar dat dacht u al. En dat alles alleen maar om ‘de vrouw’ een schuldgevoel te bezorgen als ze tóch alles in één bak flikkert.
Schuldgevoel. Ook weer zoiets dat speciaal is uitgevonden om vrouwen iets te doen te geven. Mannen doen niet aan schuldgevoel. Ze beleven zo’n lijstje ook anders. Andersom, om precies te zijn. Die hele top tien, bijvoorbeeld, is voor ons, mannen, juist een ‘goed bezig’ lijstje. Ik wil dat graag aan jullie uitleggen, want zo ben ik. Mijn motto is niet voor niets: niemand is te oud om te leren, ook vrouwen niet. Dus let op. Op één in de vrouwelijke schuldgevoel top 10 staat bijvoorbeeld ‘ongezond eetgedrag’. Even vooraf: als je die top 10 bekijkt, voelen vrouwen zich vooral schuldig ten opzichte van zichzelf. Dat vind ik een raar concept. Sowieso is er wel wat af te dingen op het concept schuldgevoel, want je schiet er niets mee op, je doet iets, of je doet iets niet, en als je je iets voorneemt om te doen, of de regels schrijven voor dat je iets doet of laat, maar dat lukt je niet, kun je je heel fijn een potje schuldig gaan voelen, maar als je het de volgende keer niet anders doet, heb je weinig geleerd en heb je je in de tussentijd alleen maar beroerd gevoeld.
Okee. Los daarvan: de mannelijke oplossing. Ongezond eten bezorgt je een schuldgevoel. Draai dat eens om. Accepteer dat je geneigd bent ongezond te eten. Zoals je ook kunt accepteren dat je geneigd bent te veel voetbalpraatprogramma’s te kijken (gek genoeg niet in de vrouwelijke schuldgevoel top 10), of dat je in feite een chagrijnig stuk vreten bent (wel in de top 10). Wat een geluk stroomt er dan naar je toe op dat ene spaarzame moment dat je wel die snelle zak chips kunt weerstaan, de TV uit laat, of een dag vol gulle glimlachen beleeft. Dan ben je dus ineens ‘Goed Bezig’.
Probeer maar eens.
Dan prijs ik me ondertussen gelukkig met die ene vrouw die vaker wel dan niet zélf voorstelt om Chinees te gaan halen, en die recyclen iets voor mietjes vindt. Dus afval scheiden doe ik voor d’r. Want zonder wroeging alles in die ene grijze bak gooien, dat kan je dus écht niet meer maken hè.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Gordon in de herhaling
Komt een vrouw van de kapper…
Zapmomentje
Verwachtingen
Uitgeklust
fabulousfeedback
Echt goed geschreven en leken vrouwen maar wat meer op mannen, zou echt schelen......
