Radslag-gevoel
Ik heb vandaag zo’n ik-maak-een-radslag-in-het-zand gevoel. Dat is een fijn gevoel, voor degenen bij wie er niet meteen een belletje gaat rinkelen. Dat is een gevoel dat maakt dat je vindt dat je er best aardig uit ziet in bikini, zelfs nadat je de nieuwe Calzedonia reclame-foto’s van Gisele Bündchen hebt bekeken. Goed gevoel dus.
Barstende koppijn heb ik. Vanochtend vroeg uit de veren omdat ik na dagen zwoegen op super-theoretische stof vandaag dan uiteindelijk dat zo gevreesde tentamen had. Zenuwen gieren door mijn lijf terwijl ik met een zo strak mogelijk uitgestreken smoel bij de collegezaal aan kom wandelen. Kopje koffie in de hand, een nonchalant ‘goedemorgen’ naar mijn mede-studenten, de stress verbijtend. Maar het lukt, ik snap het, ik ken het, ik weet het! En dan komt dus dat gevoel: Ik heb zin om een radslag te maken in het zand!
Ondanks dat ik volkomen afgepeigerd ben en slechts puffend van de hitte op mijn terras zit te zitten blijft ik belachelijk opgewekt, vrolijk, ja ik zit zelfs zo nu en dan breeduit te grijnzen, om niets! Dit is zo’n dag dat je vol vertrouwen en in een handomdraai de rest van je leven plant, om vervolgens met een zomers drankje in de hand tevreden achteroverleunend bij voorbaat al te gaan zitten genieten van het resultaat. Zo’n dag dat alles goed komt, dat je het zeker weet en zelfs Gisele Bündchen met haar strakke lijf (twee maanden na haar bevalling!) je niet van je stuk krijgt!
Ik hou van die dagen, mijn radslag-dagen. Ze komen ook niet zo vaak, dus wanneer je hem hebt moet je er van genieten. Einde van dit blog dus, ik heb nog heel wat geniet-werk te doen voordat de zon onder gaat en ik er morgen wellicht weer aan herinnerd wordt dat ik nog nooit van mijn leven een fatsoenlijke radslag heb gemaakt. Maar dat is voor morgen, vandaag kan ik alles.
Lees meer van Mae
Tussen Pampers en PhD’s
De kleur van 2012: Tangerine Tango
Baby’s zijn net nieuwe schoenen
Wie de schoen past
Boek: De intocht van Christus in Brussel
