Op de bon
Voor mij in de rij bij Karwei stonden een oudere man en een oudere vrouw. De oudere man was van het type dat veel al had opgegeven in het leven. De oudere vrouw juist niet. Zij was een strijder.
Dat zag je zo. Hoeveel het een met het ander te maken had, dat durf ik zo niet te zeggen.
De dame achter de kassa gaf de oudere vrouw haar kassabon.
“Wat zijn dat allemaal voor papiertjes,” vroeg de oudere vrouw.
“Die moet ik niet hoor.”
“Dat zijn kortingsbonnen,” zei de kassamevrouw.
Kortingsbonnen zijn ware terreur. Je krijgt ze alleen omdat de gemiddelde mensch dan dingen gaat kopen die hij niet nodig heeft, voor de korting. En ik laat me niet graag bespelen door mensen die denken in grootste gemene delers.
De oudere vrouw had andere issues met de bonnetjes.
“En die geef je me nu pas,” mopperde ze.
Haar man liep alvast naar de schuifdeuren. Halverwege keek hij even om met een blik die weinig hoop uitdrukte. Toen hij zich weer omdraaide en doorliep leken zijn schouders nog wat meer te hangen.
De vrouw duwde de bonnen in de handen van de verbaasde caissière:
“Hier, ik wissel ze in.”
“Dat gaat niet mevrouw.”
“Dan wil ik korting op wat ik net gekocht heb.”
“Dat gaat ook niet. Ze zijn alleen geldig op zondag.”
“Maar dan zijn wij hier niet.”
Haar man stond ondertussen buiten. Af en toe keek hij om de hoek waar zijn vrouw bleef en dan gingen de deuren open en dicht.
“Dat is jammer,” bleef de caissière vrolijk. “Misschien heeft iemand anders er wat aan.”
“Geef me toch gewoon mijn geld,” bitste de oudere vrouw.
De kassamevrouw zuchtte.
“Het is toch van mij,” zei de oudere dame.
De kassamevrouw keek van mij naar de oudere man achter de schuifdeuren.
Wij keken samen een andere kant op.
“Als u zondag terugkomt wel, ja,” zei de kassamevrouw.
“Maar ik heb niks meer nodig.”
En toen beging de kassamevrouw - die tot dan toe mijn sympathie had - de doodzonde aller doodzondes van werknemers van grote organisaties.
Ze zei: “Ik heb het ook niet bedacht, mevrouw.”
En helpen deed het ook al niet.
De oude vrouw griste de bonnen bij elkaar en beende weg.
Ze was eerder bij de auto dan haar man.
Zij reed.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Gordon in de herhaling
Komt een vrouw van de kapper…
Zapmomentje
Verwachtingen
Uitgeklust
