Mijn moeder is Sinterklaas!
Met drie kinderen in de leeftijd van 6 tot 16 jaar, ben ik al een tijdje bezig met Sinterklaas. Een nakomertje heeft ontzettend veel voordelen voor oudere kinderen, want waarom zou de goede Sint de pubers in het gezin overslaan? En dus is er elk jaar voor alle lieve kinderen een zak vol met cadeaus. De primaire taak van mijn oudste twee ligt dus vooral op het zo lang mogelijk laten geloven van de jongste. Er wordt geen Sinterklaasjournaal overgeslagen en er gaat geen avondeten voorbij zonder dat Joris even roept: ‘volgens mij hoor ik Zwarte Piet!’
Maar toch begint Tibbe (6) zijn eerste twijfels te uiten. Hij hoort de eerste verhalen van de ongelovigen: ‘Tim zegt dat Sinterklaas niet bestaat’. Anne en Joris gaan er dan even goed voor zitten met elk hun eigen tactiek. Anne is meer van het ‘hoe denk je zelf dat het zit’ en Joris verdedigt de goedheiligman alsof het zijn eigen Wii is die wordt aangeklaagd wegens te veel amusementswaarde. ‘Tim zei dat de papa’s en mama’s de cadeautjes kopen’, zegt Tibbe. Anne zet haar omgekeerde psychologie in: ‘denk je nou echt dat mama in haar eentje zoveel moeite zou doen om ons voor de gek te houden?’ Daar zit natuurlijk wel wat in. Joris vult aan: ‘Sinterklaas vindt het ook echt niet leuk als jij denkt dat mama dat allemaal doet’.
Ik schep nog wat broccoli op en zie mijn enige moment voor wat erkenning en waardering drapperig smelten als een chocoladeletter die iets te dicht bij de centrale verwarming ligt. (Waargebeurd). Ik denk aan de momenten dat ik al doodmoe in bed lag en dacht: ‘Shit!’ Die schoenen!, om weer uit bed te gaan in een queeste naar de enige lamp op de bovenverdieping die het nog doet, rillend van de kou op zoek naar de A, J en de T die ik iets te goed heb verstopt. Het is 1.00 uur ’s nachts en ik vind de chocoladeletters in de kofferbak van mijn auto. Ik gooi het water voor het paard weg in de plant en geef de wortel aan het konijn. De flora en fauna in huize Brokken hebben ook enorm veel baat bij het oneindige geloof van mijn jongste.
‘Zo gaat het dus ook met religies’, bedenk ik me als ik weer warm in bed lig, ‘als je iedereen maar lang genoeg dwingt te geloven dan heb je altijd een veronderstelde win-winsituatie, totdat er zo’n rotjoch als een Tim komt vertellen dat het allemaal heel anders zit’.
De volgende ochtend hoor ik een verrukte kreet vanuit de woonkamer:
‘Zie je wel! Sinterklaas bestaat écht!’
Vanaf deze plek wil ik daarom graag mijn moeder bedanken voor al die Sinterklazen. Voor al die keren dat zij haar bed uitstapte omdat ze net zo chaotisch en vergeetachtig is als ik, voor al die cadeautjes waar ze ook eigenlijk geen geld voor had en voor al die zalige hutspot die we aten rond Sinterklaas om die winterwortels van dat paard maar budgettair te recyclen. Bedankt mam, jij was het al die tijd, ik weet het.
Lees meer van Maureen
Kruinchakra, of iets dergelijks
8 maart: Internationale Vrouwendag
Druk
Landkaart voor de liefde
Vrouwelijke rondingen (en meer)
fabulousfeedback
Ja, dat heb ik nou ook bijna iedere dag. Maar als mijn kotertjes uit volle borst Zie ginds komt de stoomboot (3 en 4,5 jr) hebben gezongen, dan MOET de Sint wel komen, hé!!!
Zit er middenin, die van mij is 4 dus het gezang is niet van de lucht.. En ja, ook deze moeder denkt vaak als ze net lekker ligt... Oh ja, die schoen! De routine zit er dan ook nog niet zo in. Gelukkig kan ik nog een paar jaar oefenen!
Ontroerend mooi blog.
*zucht haar herkenningzucht*
Schrijven, sommige mensen zijn er voor in de wieg gelegd.
dankje!
