Mijn Kim Kardashian experience
In de trein zat een meisje dat leek op Kim Kardashian. Eerst dacht ik nog dat ze het echt was, maar toen zag ik dat ze praatte met een man die het midden hield tussen uw buurman, die postzegelverzamelaar met die corduroy broeken, en Adje. Dus dat kon niet. Kim praat alleen met mensen die fabulous zijn. Ook als ze in de spitstrein zit van Almere naar Amsterdam.
Zien jullie trouwens hoe achteloos ik de naam Kim Kardashian laat vallen. Kim Kardahian, Kim Kardashian, Kim Kardashian. Dat went snel zeg, ik schrik er van. Blijkbaar is ze voor mij nu al net zo alledaags en oer-Hollands geworden als de Hema, drop en Paris Hilton.
En dat in drie dagen.
Natuurlijk had ik haar naam wel eens gehoord. Net als elke echte man heb ik me in het kader van roddel en achterklap en sleaze en dirt op het internet wel eens verdiept in de billen van Kim Kardashian. Maar ik ken wel meer namen van beroemdheidtypes waar een wereld achter schuil gaat die tienerjongens en meisjes prima begrijpen. Blake Lively is zo’n naam. Een naam die minstens een cel in mijn hersenen bezighoudt, zonder enige verbinding met wat dan ook. Heidi Montag, nog zo’n naam waar ik niet meer bij weet dan de woorden: ‘Cup H’ en ‘spencerprat’. Terwijl ik niet zou weten wat een spencerprat is. Je wilt er nog een? Okee! Justin Bieber: Irritant! Haar! Maar verder zegt het me niets.
Maar toen, ineens, tijdens een avondje zappen, kreeg Kim Kardashian context. Misschien hadden jullie het nog niet door, maar als ik de keuze heb tussen het lezen van de Russische klassiekers en het zappen langs real life soaps, kies ik tien van de tien keer voor het laatste. En ik ben blijkbaar niet de enige. De geleerden zwijgen nog in alle talen over het hoe en waarom ervan, maar de soap van de Kardashians heeft een jaar of vijf gedraaid in de Verenigde Staten. En is nu elke dag op de Nederlandse TV.
Om te bevatten hoe volledig de geestelijke aftakeling van de familie Kardashian is, hoef je alleen maar even twee minuten te kijken naar de vader. Kom op, doe dat maar even. Elk woord over deze man is er een teveel. Dus kijk maar even, en kom dan weer terug.
Ah, daar ben je weer. Nuf said, toch?
En ja, het is waar. Ik stem nu elke dag af op de Kardashians. Al was het maar om Kim Kardashian zenuwachtig haar lichaam voorover te zien buigen op een podium in Las Vegas, haar vervolgens wat talentloos en a-ritmisch met haar niet onaanzienlijke borsten en billen te zien wiebelen, het publiek geil maar ook verbaasd te horen fluiten, haar moeder te zien huilen van ontroering omdat dit is waar ze het allemaal voor heeft gedaan, en Kim vervolgens de legendarische woorden te horen zeggen: it’s all so surreal.
(klik hier voor de aflevering van de Kardashians waarin Kim een showtje weggeeft in Las Vegas - vanaf 00:18:42)
Ja mensen. De Kardashians. Ze maken mijn leven waard geleefd te worden. Elke avond op Net5. En elke ochtend in de spitstrein van Almere naar Amsterdam.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Wat vind jij van zulke real life soaps?
En van meiden zoals Kim Kardashian?
Lees meer van Ralph P.
Gordon in de herhaling
Komt een vrouw van de kapper…
Zapmomentje
Verwachtingen
Uitgeklust
fabulousfeedback
nou het is heel simpel: ik vind kim kardashian gewoon trailer trash, zo ordinair!
Ik wil niet, maar ik moet blijven kijken. Die drama's van die vrouwen! Zusje 1 ziet haar vriend een vreemde dame omhelzen en voor je het weet heeft ze zijn koffer al gepakt. Blijkt dat de dame meewerkt aan een verrassing voor Zusje 1, dat vertelt Zusje 2 namelijk aan Zusje 3. Hilarisch.
Ja maar. Die omhelzing deed haar denken aan zijn 'wrong steps from the past'. Waarop hij zuchte en zei dat ze het verleden moest laten rusten. Och och och. Dat leven. Enzo. Da's zo makkelijk nog niet.
Verschrikkelijk vind ik ze, net zoals een dikke big mac
Alleen kan ik het soms niet laten er aan toe te geven,
om me vervolgens schuldig te voelen
en het natuurwinkel verantwoord af te sluiten met een yoga sessie
