Mannentoon
Ik maak me regelmatig zorgen over mijn mannelijkheid. Dat is een kwaal van ons, westerlingen. Of nee, laat ik wat accurater zijn, van ons Noordwesteuropeanen. Ik kan hier moeilijk beweren dat pak ‘m beet een Italiaan zich weleens afvraagt of hij man genoeg is. Een Italiaan heeft er een dagtaak aan. Aan man zijn.
Maar, zegt de iets te geëmancipeerde sok in mij dan. Maar. Die maar gaat over de ijdelheid van de Italiaanse man. Het is tenslotte al eeuwen geleden dat mannelijkheid in de ogen van vrouwen zat in echte mannendingen. Zoals met woeste baarden rondrennen in berenvellen, mammoeten knuppelen, en bier drinken voor de TV. Als ik de internetonderzoekjes moet geloven, zit mannelijkheid anno nu in een ‘verzorgd uiterlijk’.
De gemiddelde mannelijke man brengt meer uur voor de spiegel door dan een vrouw. Eerst moet er gedoucht, met de juiste conditioner, waarna het lichaam moet worden ingesmeerd met het juiste zalfje, waarbij er voor de ellebogen en de wangen een ander potje wordt gepakt. Daarna gaan de haartjes een voor een in de lak en worden de bakkebaarden minutieus bijgewerkt. De gemiddelde mannelijke man heeft een abonnementje bij de manicure en precies de juiste zonnebril bij elk nieuw shirtje dat ook weer van precies het juiste merkje is, waar dan ook weer precies de juiste sneakertjes bij horen. Die niet vies mogen worden.
Is er dan niks blijven hangen van die evolutiedingen? Dat vrouwen gewoon de sterkste jager zochten, en mannen simpelweg de meest vruchtbare vrouw?
Het schijnt er nog wel te zijn, maar het wordt steeds meer onderdrukt. En sowieso geeft het mij niet veel plusjes. Mannen met een diepe stem, die doen het goed. Een brede kaak. Lange vingers. Dat alles duidt op viriliteit en kracht. En sterk nageslacht. En niet op mij. Ondertussen lees ik niets over haren op grote tenen, iets waar ik dan weer goed op zou scoren.
Dus. Hoe bewijs ik mijn mannelijkheid?
Eigenlijk best wel simpel, las ik vandaag op nu.nl: ik moet anders gaan praten. Hoe monotoner hoe beter. Van een monotone stem gaat namelijk kracht uit. En die kracht spreekt tot de verbeelding. Bij vrouwen.
Vandaar ook dat Bert het veel beter doet bij de vrouwtjes dan Ernie.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Ik schaats dus ik ben
Uggly Uggs
Dit was niet zo’n dag
Het zit op de bank en eet chips
Vol op de bek
fabulousfeedback
hahaha grappig te lezen dat mannen zich óók druk maken om zulke dingen, het zijn soms net mensen! ;)
