Losse handjes
Ik vraag me wel eens af hoe je als vrouw in een gewelddadige relatie verzeild raakt. Heb je dan gewoon vette pech omdat je de verkeerde man hebt getroffen? Komt het misschien door een vertekend zelfbeeld en te weinig eigenwaarde van de vrouw in kwestie, waardoor ze zich TE makkelijk in een slachtofferrol laat plaatsen? Of heeft het veel meer met die ander te maken en kan het dus iedereen overkomen? Ik vraag het me echt af…
Waarschijnlijk kan het iedereen overkomen, in bepaalde mate dan. Ook ik heb wel eens te maken gehad met een soort van ‘geweld’ binnen een relatie. Eenmalig. Een ex-vriendje heeft mij uit pure wanhoop en frustratie een keer hardhandig bij m’n arm vast gepakt en me een flinke klap in mijn gezicht gegeven. Ik zal eerlijk zijn; ik had het verdiend, maar dat nam niet weg dat ik razend op hem was… Hoe dúrfde hij?! Het vriendje was zichzelf trouwens ook kapot geschrokken van zijn plotselinge agressie en helemaal toen ik hem liet zien hoe blauw mijn arm was.
Dat ik snel #zeer indrukwekkende# blauwe plekken krijg is dan misschien wel niet zo charmant qua damesachtigheid (soms lijken mijn benen meer op die van een voetballer), maar het heeft me zeker geen windeieren gelegd op het gebied van het opwekken van medeleven haha. Ook mijn ex was zeer onder de indruk van de bloeduitstorting die hij op mijn arm had veroorzaakt en schaamde zich diep. En dan ben ik ook nog eens niet te beroerd om nog een beetje extra te overdrijven om mijn punt duidelijk te maken. Je begrijpt, het ex-vriendje heeft mij daarna met geen vinger meer aangeraakt. Althans, niet op die manier! ;-).
Op de 1 of andere manier laat ik gewoon niet zo snel met me sollen. Zo schiet mij te binnen dat mijn vader me een keer, toen ik een jaar of 8 was, een draai-om-mijn-oren heeft gegeven, omdat ik het bloed onder zijn nagels vandaan had gehaald. Oké zoiets is tegenwoordig echt uit den boze, maar wie van mijn generatie is niet groot geworden met af en toe een corrigerende tik? Ik in ieder geval niet, want ik zorgde er wel voor dat mijn vader spijt had als haren op zijn hoofd. En dan hebben we het dus over een onschuldige draai-om-je-oren…
Op 8-jarige leeftijd vertrouwde ik mijn gevoelens al met veel liefde aan papier toe, dus ik schreef mijn vader naar aanleiding van het bewuste incident een uiterst verontwaardigde brief. In de brief stond hoezeer hij me gekwetst had, dat slaan kindermishandeling is en dat ik zeker wist dat mijn klasgenootjes zich de volgende dag zouden afvragen waarom ik toch zo’n rode plek op mijn wang had. En dat ze heus wel door zouden hebben dat mijn vader daarvoor verantwoordelijk was, wreef ik hem nog even extra in.
Een vuurrode plek op mijn wang en oor zette het verhaal kracht bij, want van een draai om je oren krijg je dan wel geen blauwe plekken, maar flink wrijven tot je wang vuurrood is bleek -tot mijn grote vreugde- ook heel effectief. Mijn vader schrok enorm van de rode plek die zijn hand had achtergelaten (en van mijn heftige reactie) en haalde het echt niet meer in zijn hoofd om mij nogmaals een opvoedkundige tik te geven. Al was het maar omdat hij weinig zin had in nog zo’n tirade van zijn dochter! ;-) Ik had mijn punt gemaakt…
Het punt dat ik nu wil maken, is dat ik denk dat sommige vrouwen zich dus niet zomaar laten mishandelen en echt in het verweer komen tegen huiselijk geweld. Ze hebben simpelweg teveel eigenwaarde en voelen zich daardoor boven de onmacht van een ander staan. En die kracht moet je haast wel uitstralen, toch? Ik denk daarom ook dat deze vrouwen niet snel iemand zullen aantrekken die van nature agressief is, of (misschien wel onbewust) op zoek is naar een vrouw om te kunnen overheersen.
Maar zou het echt zo simpel zijn, of is het gewoon wishful thinking?
Wat denk jij???
Lees meer van Lara
Kwetsbare kinderen
Vrouwenboeken Top 10 - april 2012
Veel praten oogt intelligent
Test: hoe stevig is jouw zelfbeeld?
De zomer komt eraan; bikinistress!
fabulousfeedback
Ik las jouw artikel direct na een berichtje op nu.nl over een 16-jarig meisje dat levend is begraven. Eerwraak. Ik denk dus niet dat je zomaar kunt zeggen dat, enkel door kracht uit te stralen dat je niets zal gebeuren. Nu woonde zij in Turkije en wij niet. Maar een vrouw heeft, hoe krachtig ze zich ook mag voelen, een fysieke tekort op de kracht van een man. Zeker een man die wil mishandelen. Wie met innerlijke kracht haar 'vrouwtje' wil staan zal in eerste instantie in een maatschappij moeten leven waar de kracht van de vrouw zich mag laten gelden. Zelf heb ik ooit in een gewelddadige situatie gezeten en ik had het niet eens door. Ik was verliefd, hij had een behoorlijk hoger libido dan ik, maar ach dan doe je een keer je Mac Ryan en klaar is Klara. Totdat zijn libido de naam seksverslaving kreeg en Mac Ryan de gore bijsmaak van verkrachting kreeg. Ik ben niet zielig, maar wat ik weet uit die tijd is dat het er in kan sluipen. Wat ik in het begin van onze relatie nog wel aardig vond (wauw, hij kan geen genoeg van me krijgen kennelijk) was een patroon geworden waar ik uit schaamte niet makkelijk van los kwam. Ik had er in het begin, dol verliefd, toch zelf aan meegedaan? En ach, het was maar seks, ogen dicht en aan je boodschappenlijstje denken.. tot hij buiten bed begon te intimideren en ik er letterlijk ziek van werd. Uiteindelijk kwam ik los. Inderdaad, met - het inmiddels laatste beetje- innerlijke kracht. Pas daarna vraag je je af waarom het zo lang geduurd heeft? Hoe je zo stom kon zijn. En dan gebeurd het ook nooit meer. Persoonlijk geloof ik niet dat iets op je pad komt voor een les. Maar als het langs is geweest moet je wel je les trekken. Eigenwaarde is daarbij een belangrijk ding. Bij ons... . In Islamitische landen zijn meisjes met eigenwaarde die hun eigen partner willen kiezen juist extra kwetsbaar. Waaruit maar blijkt dat misbruik niet zo simpel is 'weg te wuiven' met eigen-schuld-dikke-bult argumentaties en een workshop innerlijke kracht. De machthebber is geraffineerd en komt in vele gedaantes. Deels is het onze eigen innerlijke machthebber die ons soms saboteert krachtig te kunnen zijn, maar soms ook de externe machthebber die alles doet om de innerlijke machthebber om de tuin te leiden en te misbruiken.
Lieve Elffie, bedankt voor je mooie, openhartige reactie. Ik schrok van je verhaal en ben ook onder de indruk van het feit dat je uiteindelijk tóch voldoende kracht bleek te hebben om je los te maken uit deze situatie. Je hebt gelijk, zo simpel als ik het stelde is het niet. Het was ook te mooi om waar te zijn. Maar aan de andere kant laat je op deze manier wel zien dat er hoop is voor vrouwen in een soortgelijke situatie. En hoop doet leven! Liefs, Lara
