Kleding m/v
Waarom is de kleding-collectie van een vrouw, hoe uitgebreid ook, nooit toereikend? En hoe komt het dat mannen dit probleem nooit schijnen te hebben? Het lijkt erop dat vrouwen in deze last hebben van een flinke portie fantasie, een eigenschap die mannen qua kleding lijken te ontberen. Iets waar de dames iets van kunnen leren?
Ik moet naar een beurs. Ik moet naar een prestigieuze, glamoureuze, buitenlandse beurs. Wat doe ik aan?! Eigenlijk moet ik gaan winkelen, maar uit puur tijdgebrek dool ik wanhopig rond in het kerkhof van mijn kledingkast. Ik noem het kerkhof omdat ik, net als veel vrouwen om mij heen zo heb ik ontdekt, altijd van mening ben dat ik werkelijk NIETS heb om aan te trekken. Of in ieder geval niets fatsoenlijks, of niets wat bij het nieuwe seizoen past, of niets waar geen vlek, kreuk of gat in zit.
Na de ‘dode’ kledingitems in mijn kast aan een grondige inspectie te hebben onderworpen lijkt er toch nog hoop te gloren aan de horizon. Met wat strijk- en waswerk lijkt het er zowaar op dat ik drie redelijk propere en representatieve outfits bij elkaar heb gescharreld. De combinaties zijn nieuw, de kledingstukken oud. Opmerkelijk hoeveel mogelijkheden er in het dagelijks leven wel niet aan je voorbij gaan!
Mijn man kijkt het hysterische tafereel, want dat blijft het, met een meewarige blik in zijn ogen aan. Hij kijkt, hij ziet, maar begrijpen doet hij het niet. Hij zelf heeft een aantal leuke outfits, vaak propere, niet altijd gestreken, maar wel degelijk representatieve outfits. En die draagt hij dus, precies zoals hij ze in de winkel gekocht heeft, recht van de paspop af. Nee van enige creativiteit kun je mijn lieverd op dit vlak niet betichten. Kledingstukken in een rek zijn net zoiets ondoorgrondelijks als, ja als wat, vrouwen? En dus zijn de combinaties bedacht door ofwel het winkelpersoneel, ofwel door vrouwlief. En ik moet bekennen, het werkt. Nooit zie ik hem met wanhopige blik in de ogen voor zijn kledingkast staan, hysterisch de wasmand doorploegen of bijna huilend zijn kledingstukken doorspittend op zoek naar nieuwe combinaties.
Een mannelijke collega-beursganger liet mij eens zijn kledinglijstje zien. ‘Zijn kledinglijstje?’, hoor ik je vragen. Ja, en kledinglijstje is dus een lijstje dat de verkoper heeft gedicteerd, een lijstje waar per dag op staat genoteerd welk kostuum met welke das, overhemd en schoenen gedragen dient te worden. Geen stress, geen paniek en het zag er nog goed uit ook. Een les te leren of een wereld te winnen?
Lees meer van Mae
Tussen Pampers en PhD’s
De kleur van 2012: Tangerine Tango
Baby’s zijn net nieuwe schoenen
Wie de schoen past
Boek: De intocht van Christus in Brussel
fabulousfeedback
Als je van shoppen houdt en vooral van shoppen vanuit je luie stoel dan heb ik bij deze een tip. Ik heb een nieuwe service ontdekt voor het doen van aankopen vanuit Amerika. Ik doe vooral veel eBay aankopen en sommige kopers in Amerika doen moeilijk als je geen US credit card hebt, maar nu gebruik ik dus de service van Viaddress.com. Ze geven je een gratis virtueel adres zodat je kan shoppen bij elk bedrijf in Amerika of een Amerikaanse verkoper op eBay. Viaddress stuurt je aankopen dan door naar je eigen adres. Je kan je gratis aanmelden via http://www.viaddress.com. Je krijgt dan meteen een email met je Amerikaanse adres. En als het bedrijf of verkoper bij wie je je aankopen doet in Amerika geen internationale credit cards accepteert, kan Viaddress je gewenste product(en) voor je kopen zonder dat daar extra kosten aan verbonden zijn. Het is echt heel handig. Kijk op http://www.viaddress.com
