Kinderangsten
Sinds een paar weken hebben wij spoken in huis. En monsters, hele enge…
“Maar schatje, spoken bestaan toch helemaal niet” probeerde ik, in een vruchteloze poging om mijn 3-jarig zoontje van zijn angsten af te helpen. Deze vond ik zelf ook heel slim bedacht: “Papa is zo stoer dat geen monster ons huis binnen durft te komen”. Maar ondanks dat manlief zich in zijn ego gestreeld voelde, bleef het gewenste effect uit. Bibberend van angst kroop Thomas iedere avond zijn bedje in, want als je eigen moeder niet eens doorheeft dat het huis vol zit met spoken en monsters, dan kun je alleen nog maar wegkruipen en hopen dat ze je niet te grazen nemen.
Tot gisterenavond, toen ik ineens een geniale ingeving kreeg. Na 10 minuten gediscussieerd te hebben over het wel of niet bestaan van spoken en monsters (Maar mama, er is toch ook een koekiemonster? – Ja schat, maar die eet alleen koekjes, dus daar hoef je niet bang voor te zijn) was ik het ineens zat. “Weet je wat, mama jaagt de spoken en monsters wel weg en dan kun jij lekker slapen”. Zo gezegd zo gedaan. Het voelde een beetje stom, maar met veel bombarie en boze blikken jaagde ik de creeps zijn kamertje uit en sommeerde ze vooral niet terug te komen. Lara Croft was er niets bij!
En Thomas? Die keek stralend (en trots) naar zijn stoere mama en kroop vervolgens tevreden zijn bedje in en ging heerlijk slapen.
Wat is het leven toch heerlijk simpel als je 3 bent!
Lees meer van Lara:
Boeken top 10 - november 2009
Sint in crisis
Voorvocht mensen
Kinderen en de Mexicaanse griep
Boeken top 10 - oktober 2009
Lees meer van Lara
Kwetsbare kinderen
Vrouwenboeken Top 10 - april 2012
Veel praten oogt intelligent
Test: hoe stevig is jouw zelfbeeld?
De zomer komt eraan; bikinistress!
