In de stijltang
De dochter van mijn lief moest gisteravond even dringend weg. Buiten stortregende het, maar er was paniek te zien in haar ogen. Ze Moest en ze Zou even iets halen. Bij een vriendin. ‘Maar we gaan zo eten’ probeerde ik. Ze wapperde ongeduldig met haar handen en zei dat het wel goed kwam. Maar ze moest en ze zou. Voor ik met mijn ogen kon knipperen zat ik naar een lege hal te kijken, waar een koud briesje herinnerde aan een deur die even open was geweest.
Dat is het bijzondere aan pubers, merk ik sinds ik via M. ben geïntroduceerd in deze beroepsgroep: gemiddeld genomen vertonen ze het energiepeil van een schildpad op valium, maar er zijn van die gelegenheden waarop ze zo snel en efficiënt uit de hoek komen, dat Prem Radhakishun er een trage jongen bij lijkt. Die gelegenheden hebben meestal niet te maken met huishoudelijke gebeurtenissen of, pak ‘m beet, badkamergebruik in stressvolle iedereen-moet-binnen-nu-en-een-half-uur-naar-school-cq-werk-situaties. Ze hebben juist alles te maken met wat ik wel fashion-gerelateerde noodgevallen noem.
Anne, laten we deze puber in kwestie Anne noemen, niet in de laatste plaats omdat ze zo heet, heeft veel van die noodgevallen. Een paar weken geleden MOEST ze op mijn laptop, nununu, want ze MOEST nu (NU!) NIKEiD schoenen bestellen, anders was haar life, like, over, you know. Het ging van ratelratel op de pc, de ingewikkeldste pagina’s en klik-schema’s werden zo geroutineerd doorlopen, dat bij mij de vraag opborrelde waarom ze dan zoveel moeite had de weg te vinden in haar natuurkundeboek, maar dat was natuurlijk een Hele Flauwe Vraag.
“Ohmygod, ohmygod, ohmygod, Oh!My!God!” schreeuwde ze een week later door de telefoon, waarop ik concludeerde dat de schoenen waren gearriveerd en bovendien niet onverdienstelijk waren uitgevallen. Ondertussen staan ze alweer een tijdje in de kast, want het is natuurlijk zonde om zulke mooie schoenen te dragen.
Dat was gisteravond maar goed ook, want volledig verzopen kwam ze een half uurtje later terug met een tasje in haar hand. Er zat een stijltang in. ‘Een stijltang?’ vroeg ik. ‘Wat doe je daar mee?’ Ze zuchtte dramatisch. ‘Je haar stijl maken natuurlijk.’ Wat logisch zou zijn als ze niet al van zichzelf stijl haar had. Dat zei ik ook tegen haar, wat me op een nog diepere zucht kwam te staan. ‘Mam, leg jij ‘m dat even uit,’ zei ze, waarna ze het ding in het stopcontact plugde. ‘Nou, om het haar mooi stijl te maken,’ zei M. die blijkbaar ook in het complot zat. ‘Maar ze heeft al stijl haar,’ sputterde ik.
‘Ja, ik wel, riep Anne triomfantelijk. ‘Maar jij…!’ En voor ik het wist had ik die tang in mijn lokken. Sinds die avond loop ik er bij als Spike van Di-Rect. Nadat hij zijn vingers in het stopcontact heeft gestoken. Schijnt heel hip te zijn. Anne wilde in ieder geval meteen NIKEiD-schoenen voor me bestellen.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Jurkjesvertier
Trendy billen
Vrouwen en voetbal
Tip voor alle vrouwen: ssst
Yolanthe de zendeling
fabulousfeedback
Arme Ralph, de dames hebben je flink in de 'tang' hè? Houd jij maar lekker je krullen, dat staat volgens mij veel leuker!
