Ik wil Arie haten (maar het lukt niet)
Ik probeer al jaren een aversie te ontwikkelen tegen Arie Boomsma. En dat lukt me maar niet. Terwijl toch alle ingrediënten er zijn. Veel te aantrekkelijk op een erg vrouwelijke manier, maar wel met spieren en lichaamshaar. Koket religieus. Narcistisch. Alom aanwezig. Quasi diepgaand. En van de week had op facebook iemand deze link geplaatst, waarop wel heel duidelijk zijn ingestudeerde gladheid naar voren komt. Het moet, kortom, een eitje zijn om bij het zien van die man op TV de afstandbediening vol afgrijzen te grijpen. Weg weg weg.
Maar het lukt me niet. Ik krijg het niet voor elkaar. Sterker nog. Ik word onweerstaanbaar naar Arie getrokken op een niet seksuele manier. Ik betrap me op sympathie en, zoals dat in talentenjachten zo mooi heet: ik geloof alles wat hij zegt.
Argghhh. Inderdaad: om me de haren bij uit mijn kop te trekken.
Erger is er niet voor iemand met zo’n groot talent voor cynisme en aversie als ik. Je kon ze vroeger zo gek niet bedenken, of ik vond er wel wat van. Laat ik me beperken tot de bekende zij-waren-in-de-jaren-negentig-op-TV-namen, want in de jaren 90 was ik tussen de 15 en 25, en dan werk je aan je foute mensen lijstje. Even een beperkte selectie: Ron Brandsteder, fout. Marco Borsato: goed. Caroline Tensen, fout. Xander, goed. Martijn Krabbé, fout. Jari Litmanen, goed. Louis van Gaal, fout. Enzovoort.
De categorie ‘fout’ stond bij bij mij voor het klasje ‘irritante mensen’. Het klasje mensen waar ik bij weg wilde zappen, en niet uit verveling, maar omdat mijn tenen gingen krullen en mijn ballen begonnen te jeuken van de plaatsvervangende schaamte en grrrragressie bij alles wat ze zeiden. Op de een of andere manier heb ik geprobeerd Caroline Tensen in het kampje niet irritante mensen te krijgen. Waarom is me een raadsel. Het lukte me nooit echt helemaal. Ze zit nu in het ‘ach gut’ gedooghokje. Alle anderen hebben de oversteek wel gemaakt. Martijn Krabbé bijvoorbeeld, dat wist ik niet. Maar laatst hoorde ik mezelf tegen mijn vriendin zeggen dat me dat een echt leuke vent leek. En ze knikte.
En nu? Nu krijg ik het niet meer voor elkaar. De mensen en de hokjes. Het irriteert me mateloos. Waarom kan ik me niet meer ouderwets ergeren? Waarom vraag ik me nooit meer af wie Ron Boszhart gaat vertellen dat hij heel ver het bos in moet lopen, daar een kuil moet graven en zich daar verschuilen tot zijn tijd gekomen is. Waarom denk ik zelfs bij schmierende, beunhazende Ron: wat ben je toch een lieve aandoenlijke man.
Zullen het de jaren zijn? Dat het talent voor het onderhouden of opwekken van een aversie slijt als je de dertig bent gepasseerd? Iets anders kan ik niet verzinnen. Het vreet aan me. Het lijkt zo logisch: sommige mensen horen op je zenuwen te werken. Arie Boomsma staat overduidelijk vooraan in die rij. En het enige wat ik kan denken is: Arie, je bent een lieve, oprechte jongen, ook al heb ik voortaan liever dat je je mond houdt en me niet lastig valt met je zoveelste quasi-intellectuele initiatief, maar doe vooral je ding, maak gedichtenbundels, sticht desnoods een spiritueel TV-genootschap waarmee je elke dag op prime time op alle zenders komt, mijn zegen heb je.
Kortom, ik vind niemand meer vreselijk. Het is een drama. Dus ik geef jullie een uitdaging: wie helpt me aan iemand om eens ouderwets te haten?
En nee. Bert ‘familiediner’ van Leeuwen telt niet. Die is buitencategorie.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Meer over Arie: “Ook Mae viel als een blok voor Arie…”
Lees meer van Ralph P.
Gordon in de herhaling
Komt een vrouw van de kapper…
Zapmomentje
Verwachtingen
Uitgeklust
fabulousfeedback
Ik wil wel een poging wagen met mijn persoonlijke favoriet: Patty 'klysma' Brard. Dat hysterische mens zou toch minstens je tenen een beetje moeten laten krullen, en dan laat ik alle andere lichamelijke ongemakken nog even buiten beschouwing!
Wat dacht je dan van Albert Verlinde? Of Piet Paulusma? Jak...
Ik kan me best voorstellen hoor Ralph, Arie is zo leuk!!!! :-)
Ralph, even serieus. De laatste keer dat ik overwoog om te trouwen, was dat omdat de man in kwestie instemde dat ik dan Arie erbij zou krijgen, aangezien hij zelf weinig talent had voor termen als gezellig, leuk, aangenaam en 'o, goed plan Suz, dat doen we! Ik ga het regelen.' Vond het wel de overweging waard.
O ja, en het antwoord op je vraag begint met Andries en eindigt op Evel.
Nog steeds een hot topic, Ralph, bij de mannen die ik spreek. Ik vertelde er laatst eentje dat ik over New Jesus aka Arie B had gedroomd. Hij meldde direct dat hij vet jaloers was (dat Arie in mijn droom mocht, wel te verstaan), maar liet er meteen op volgen dat hij het wel begreep.
Daarna zakte hij weg in gepeins over zijn mogelijke overeenkomsten met Arie Boomsma. Cute.
