Het land dat Shalali heet
Mensen die van voetbal houden leven niet in hetzelfde universum als mensen die passie voelen bij het songfestival. Het is als Tatjana en klasse, Pierre Kartner en bescheidenheid, Yolanthe en een IQ: het gaat niet samen. Ik hou van voetbal, dus u snapt het. En bovendien: ik hoor niet bij de TROS. Te veel Te land ter zee en in de lucht, te veel what you see is what you get. Er zit niets meer achter dan wat je krijgt voorgeschoteld. Blij dat ik glij. Hoog en droog. En Ron Boszhart , die hoort ook bij de TROS. Muziekfeest op het plein. Jannes en Grad Damen. Frans Bauer en Marianne Weber. Klappen voor iemand die een groene bal trekt. Ook dat is allemaal TROS. Dus klappen voor travestieten die niet kunnen zingen en al helemaal niet kunnen dansen, als dat niet bij de TROS hoort. Het songfestival is er precies op zijn plek.
Het zou me allemaal volledig zijn ontgaan als het niet op zondagavond was geprogrammeerd, tussen twee keer voetbal in. Acht uur. Studio Sport is bijna afgelopen. Tom Egbers heeft een een-tweetje met Jack van Gelder over het programma dat laatstgenoemde later op de avond mag presenteren. Hoe laat enzo, wil Tom weten. “Rond de klok van elf, na het shalali-gebeuren,” zegt Jack. En ik knipper drie keer met mijn ogen. Wat zeg ik, misschien wel vijf keer. Ja, ik ben goed van mijn stuk gebracht. Jack van Gelder doet cynisch. Jack, de eeuwige schnabbelkoning, Jack die honderd jaar presentator was van een TROS-programma waar ze nu Ron Boszhart voor hebben gevraagd. Een grotere diskwalificatie van je verstandelijke vermogens bestaat toch niet. En die Jack, die gezellige Jack die er brood in zag mannen te interviewen die met een wortel op hun hoofd een zelfgemaakt autootje van een zeephelling in het water gingen rijden, ja, die Jack, die vond het nodig iets lulligs over het nationaal songfestival te zeggen.
Toch kijk ik graag naar Jack en zijn voetbalmannen. Dus rond elf uur schakelde ik weer in. Net op tijd om nog een staartje songfestival mee te pikken. De vijf kandidaten kwamen nog even langs. Het ging van Shalali en Yolanthe deed enthousiast en er zat TROS-publiek dat helemaal uit zijn dak ging. Er was een jongen die erg gephotoshopt uitzag, een groepje dat frizzle sizzle deed reïncarneren, en het meisje dat was begeleid door Marianne Weber won. Marianne Weber heeft het charisma van een pak bakmeel. Haar meisje ook. Van de deelnemers zal ze het makkelijkst verdwijnen op zo’n groot podium. Dat heb je met bakmeel. Even blazen en het is weg. Laatste plek verzekerd.
Tien minuten later hadden Jack en zijn mannen het met heel serieuze gezichten over het doordekken van deze of gene middenvelder in de eredivisie. Jack stelde een vraag en er kwam een antwoord. Als de geïnterviewde een wortel op zijn hoofd had gehad, had hij net zo gekeken.
Ik weet het bijna zeker. Volgend jaar presenteert hij het songfestival. En Ron Boszhart het voetbal. Met zijn allen in één universum. Het land dat Shalali heet.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Jurkjesvertier
Trendy billen
Vrouwen en voetbal
Tip voor alle vrouwen: ssst
Yolanthe de zendeling
fabulousfeedback
Hear,hear!
