Het is mij, de afvaller
Pas toen ik de telefoon neerlegde, besefte ik wat ik zojuist had gedaan. Het was afschuwelijk. Het was the end of my world as I knew it. Maar het was ook onvermijdelijk. Zojuist had ik een kwartier lang zonder enige terughoudendheid met mijn lief gesproken over manieren om af te vallen. En dat in de eerste week van januari.
Er waren jaren, wat zeg ik, decennia, dat ik al die mensen uitlachte met hun goede voornemens. Wat nou minder eten, wat nou liever zijn. Ik proestte het elk jaar weer uit als mijn zwager met een ernstig gezicht zei: “Dit is de laatste” en dan iets te intens genoot van die ene al-ler-laat-ste sigaret die hem nog restte. Langer dan twee dagen heeft hij het nooit volgehouden. Maar het meest heb ik mij verbaasd over de mensen die wilden afvallen. “Gewoon meer bewegen en minder eten, daar heb je geen goeroe bij nodig,” zei ik dan zo wijsneuzerig mogelijk. Mijn god. Dat ik het overleefd heb. Inmiddels heb ik zélf de neiging mijn slanke-broertje-met-sixpack-en-surfdude-uitstraling aan vier paarden te binden en die alle vier een andere kant op te sturen als hij alleen maar even ópkijkt wanneer ik een tweede toetje neem.
Want dat doen ze hè, dunne mensen. Kijken. En die wandelende takken weten dus niet hoe het is om voor het eerst in een lang voetballeven te graaien in de tas met shirts, om er nog snel een XXL uit te vissen. Die hebben dus geen moeder die steeds minder vaak zegt dat je toch echt op je gewicht moet gaan letten. En iedereen weet: als zelfs moeders het zeuren opgeven, kun je net zo goed meteen aan het mayonaise-infuus.
Dus nu heb ik ook een voornemen. Ik! Mister anti-goede-voornemens. Voornemens, zo vond ik altijd, die bestaan niet. Je doet iets, of je doet iets niet. Je iets voornemen heeft het falen al in zich.
Maar nu is het 2011. En nu nam ik me voor om af te vallen. En daar had ik het dus over. Met mijn lief. Die mij ook had zien voetballen. In dat ene shirt dat nog over was. Maatje L. Dat waren moeilijk minuten, voor haar, op de tribune, voor mij, in dat veld, en voor mijn buik, in dat iets te kleine shirtje. Wat volgde was een lang gesprek over afvallen. Vooral voor iemand die ooit zei dat gewicht verliezen niets meer is dan iets meer bewegen, en iets minder eten. Want, en dat wist ik vroeger dus niet, er zijn echt miljoenen buitengewoon interessante manieren om iets meer te bewegen, en iets minder te eten. Zoveel, dat keuzestress zorgt voor minder bewegen en méér eten. Maar ik ging het doen. En mijn lief ging meedoen. Uit support. Allebei een voornemen. Nu zat ik er aan vast.
Tot vanmorgen op internet. “Ik heb nieuwe voornemens nodig, de oude doen het niet” twitterde een vriendin. Waarop mijn lief antwoordde: “Je mag de mijne wel hebben.”
Phew. That was close.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Gordon in de herhaling
Komt een vrouw van de kapper…
Zapmomentje
Verwachtingen
Uitgeklust
fabulousfeedback
Geen alcohol ( alleen in het weekeinde een beetje) of suikers, geen brood met gist erin en melk en vette kazen,studentenhavers, nooit drinken bij fruit (dit na vieren pas eten) en ALLES VERS en PUUR eten, ( zonder toevoegingen en E-nummers), maar wel roomboter ( want een beetje vet heb je zeker nodig) en gewoon bewegen op jouw manier en je valt af als een tierelier. :) EN, je kunt de hele dag door alles verder eten. Zelfs aardappelen. Wedden?
Wat je nodig hebt ..........
Zelf ben ik in 2010 12 kg afgevallen vanuit een start op 1 januari. Wat ik heb geleerd:
Het helpt om het leuk te maken. Ik heb een excel sheet gemaakt waarin ik elke dag mijn gewicht kon invullen. Dat berekende mijn bmi en genereerde een grafiekje. Het helpt ook om support te krijgen van mensen met wie je omgaat, geen commentaar.
En vervolgens gaat het om volhouden, niet opgeven, telkens terug naar het dieet gaan. En hulp inroepen als het niet in je eentje lukt. Een van mijn contacten vermeldt elke dag zijn gewicht op twitter, en krijgt zelfs support van mensen die hem niet kennen. Jij nu ook trouwens. Het laatste wat ik hoorde, is dat het heel goed werkt om één smokkeldag in de week te hebben.
Ik wens je veel succes.
Ps:grijns: De Italiaanse lasagne zit waarrempel in de Bonus! Wel nog zelf toevoegen: gehakt, Italiaanse groentemix, melk, geraspte kaas, tomaten, rode ui, en olijfolie.
De Inhoud zelf bestaat uit lasagnebladen, saus en dressing. Je hebt dus wel 'waar' voor je geld. Sterkte!
De rijstewafels zitten, helaas voor je, niet in de Bonus.Maar dat is niet zo heel erg: eet in plaats daarvan maar een stukje bordkarton. Misschien smaakt dat nog wel beter. :)
X
