Grensgevalletje
Mijn ouders danken God nog altijd op hun blote knieën dat ik niet aan de drugs ben of bij één of andere vage sekte in Amerika ben beland. Die hadden namelijk al snel door dat ik moeite heb met ‘grenzen’. Ik vind dat het wel mee valt. Ik rook bijvoorbeeld al een jaar niet meer. En… En… Nouja, eerlijk is eerlijk. Daar is alles wel mee gezegd. Ik verlies me snel in dingen.
Geef me een Twitteraccount en je hoort me wekenlang niet. Vol overgave gaf ik na de ontdekking van Twitter de hele wereld een continue update van mijn gevoelsleven. Dit was nadat ik was afgekickt van Facebook, en voordat ik Hyves weer herontdekte. Als ik een bekende Nederlander was geweest dan had ik het de paparazzi heel makkelijk gemaakt. Ik neem niet eens meer de moeite om mijn vuile was op te hangen, nee, ik tweet, blog, krabbel en schrijf op prikborden. Mijn leven leeft een tweede leven in cyberspace. En in het echte leven resulteert “ah, even één wijntje” nog regelmatig in een bonzend hoofd.
Mijn dochter is vijftien en ik dacht dat ze een heel braaf meisje was.
Dat is dus niet zo.
Net toen ik in onze Griekse hotelkamer stond te wikken en wegen over welke bikini ik aan zou trekken naar het bountystrandje dat we die dag ervoor hadden ontdekt, belde haar vader, mijn ex: “onze dochter heeft een stunt uitgehaald.”
“Wat heeft ze gedaan?”, vroeg ik.
“Ze heeft stiekem een feestje gegeven.”
Ik moest zo hard lachen dat Ralph met een vragende blik opkeek van zijn boek.
“Het was in jouw huis.”
Dat vond ik dus minder grappig.
Ik dacht aan mijn huis. Mijn fijne, opgeruimde huis dat ik voor de vakantie had opgeruimd, schoongemaakt en gedesinfecteerd. (Dat laatste is niet waar, maar dat klinkt wel lekker dramatisch). En o ja, mijn hulp was ook nog geweest terwijl ik in de zon lag (van sommige mensen in mijn leven word ik extreem blij en daar is mijn hulp er één van).
Ik stuurde dus heel rap een “mama-is-heel-boos-en-teleurgesteld-sms’je” naar dochterlief: WIL JE ALLES ACHTERLATEN ZOALS JE HET GEVONDEN HEBT! WE PRATEN ZO GAUW IK TERUG BEN!
“Soms moet je even de grens overgaan om te ontdekken dat je zelf gerust wel grenzen hebt”, bedacht ik me filosofisch toen ik even later nog een wijntje bestelde.
Lees meer van Maureen
Landkaart voor de liefde
Vrouwelijke rondingen (en meer)
Gloriemomenten
The Negotiator
All you need is love
fabulousfeedback
Het viel wel mee hoor dat feestje. Helemaal als je bedenkt dat ik maar 1 Canei drinkende teenager over de stoep heb zien zwalken. Oh, waar is die tijd gebleven dat als je Canei dronk je stoer was (voor zover die tijd er ooit is geweest). Ik heb trouwens gezien dat de feestbeesten ook braaf hebben opgeruimd ;-)
@ Buurman, lief dat je het opneemt voor je buurmeisje, maar niks geen Canei. Gisterenavond vond ik nog een verloren flesje Spa Blauw onder de bank. Gevuld met cola en rum.
(Maar niet van haar natuurlijk, want mijn dochter doet dat soort dingen niet)
Misschien is er wel een ergens een ongewassen, puisterige puberknul ontmaagd die avond. In jouw bed bijvoorbeeld.
Haha, jouw dochter heeft zichzelf in ieder geval onsterfelijk gemaakt bij haar vrienden!
@Do: het verhaal gaat dat de aanwezige jongen 'echt homo' was. Ik zeg: gozert, briljante strategie. En maar stringetjes keuren.
