Gerommel
Er zijn mensen die het heerlijk vinden, een dagje ziek thuis. Dat zijn waarschijnlijk mensen die dat dagje ruim van tevoren zorgvuldig inroosteren. Ik ben niet zo’n planner. Neem buikgriep. Die komt ineens opzetten, is kort maar hevig, en je voelt je de hele dag als een uitgezakt permanentje. Knappe jongen die dan een fijne dag weet te beleven. Mijn maag begon rond vier uur in de ochtend op te spelen. Ik was misselijk en na iedere gang naar het toilet voelde ik me schraler. Omdat ik een man ben schuifelde ik vol zelfbeklag door mijn huis. Niemand die ’s ochtends een dekbed voor me op de driezits legde en slappe thee en een beschuitje klaar maakte…
Om 11 uur had ik de krant uit, de was opgevouwen en het strijkijzer ontkalkt. Doodstil zat ik op de bank voor me uit te staren. Ik sloeg nog maar een keer de sportpagina open en legde die weer weg. De post kon elk moment komen. Ik deed de radio aan en ging voor het raam staan kijken naar de bouwvakkers die aan de overkant van de straat op de stoep zaten. Ze tuurden zwijgend naar hun sjekkies.
Daar kwam een postbode de straat inlopen. Het was een vrouw en haar verschijning wekte beroering bij de arbeiders. Ze stootten elkaar aan en ik zag de postbode even aarzelen. Ze rechtte haar rug en liep langs de mannen die zich alle drie omdraaiden. Ze gunde de mannen geen blik waardig toen ze iets naar haar riepen. De mannen bleven roepen terwijl het meisje de laatste huizen van post voorzag. Af en toe zeiden ze wat tegen elkaar, waarna ze hard en vreugdeloos lachten.
Ik vroeg me af wat die gasten nu verwachtten. Dachten ze op die manier een vrouw op haar rug te krijgen, of was het iets diepers? Status in steigerland. Ik haalde mijn schouders op en liep naar de voordeur.
Eén lullig envelopje lag er. R.K. Parochie Het Nieuwe Verbond stond er niet helemaal duidelijk opgestempeld, en ik werd aangesproken als “Geachte parochiaan.” Even zocht ik steun bij de muur. Ik slikte even, voelde me ineens erg bekeken.
Buiten stond de postbode inmiddels bij de arbeiders. Het gaf me een goed gevoel dat ze de confrontatie was aangegaan. Maar hoorde ik haar nu giechelen?
Het begon weer te rommelen in mijn maag.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Gordon in de herhaling
Komt een vrouw van de kapper…
Zapmomentje
Verwachtingen
Uitgeklust
