Feest gezocht!
Voor de tweede keer in mijn leven maak ik me langer dan twee seconden druk over oud en nieuw. De eerste keer was in 2002, na een relatie van zeven jaar waarin oud en nieuw een veilige herhaling van warme zetten was. Ik had al die jaren geamuseerd en hoofdschuddend gekeken naar de mensen om mij heen die massaal en koortsig zochten naar het juiste feestje. Maar verdiept had ik me er niet in, dus ik wist niet hoe het werkte. Lichte paniek maakte zich van mij meester.
Vriend Jaap zat in hetzelfde schuitje. Op de een of andere manier wist hij wel een feestje. Het was in Amsterdam Zuid. ‘Er komen veel stewardessen,’ zei hij, volgens mij in een poging me enthousiast te maken. Ik haalde mijn schouders op en zei dat het oké was.
Hoe laat kom je aan op zo’n feestje? Dat wisten we niet. Dus we doolden wat door cafés en waren om elf uur alsnog de eersten.
‘Ken je hier trouwens iemand?’ vroeg ik Jaap.
‘Nee,’ zei Jaap. ‘Is een feestje van vrienden van vrienden.’
‘Oh,’ zei ik en ik schepte nog wat drank uit een grote kom.
Uiteindelijk kwam het goed, die avond, die voor mij eindigde in de Jordaan, waar ik muntthee dronk met Tatjana, met wie ik een week later nog een film ging zien in een filmhuis en die ik daarna nooit meer heb gezien. Jordaan, muntthee, filmhuis. Mijn leven had heel even een kleine vlucht genomen.
Het is nu negen jaar, twee relaties en een mooi begin verder en ik ben voor de tweede keer zoekende. In filmhuizen kom ik tegenwoordig wat vaker en ook de muntthee is niet uit mijn leven verdwenen, maar Jaap wel, dus dit keer geen stewardessen in Zuid.
En dan kan ik doen alsof het me niks kan schelen. Alsof ik eigenlijk niet veel heb met die traditionele dagen. Dat het ook maar een dag is en een nacht, één als alle anderen. Maar ik maak het mezelf niet wijs, want met oud en nieuw komt het er op aan. Ik snap nu dus ook het allesverslindende gekwetter van de zoekende mensen van toen: Als je van het zoeken een gewichtig evenement maakt, voelt het belangwekkend, in plaats van hol en leeg.
Dus ik maak er nu ook maar een toestand van. Inclusief gilletjes en de nodige OhMyGod’s.
Vooralsnog helpt het niet.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Gordon in de herhaling
Komt een vrouw van de kapper…
Zapmomentje
Verwachtingen
Uitgeklust
