Dikke mensen zijn gezellig
Op de Happinez-kalender van mijn lief las ik over de Mormonen en hun maandelijkse vastendag. Wat blijkt nu namelijk: die Mormonen zijn veel gezonder dan wij zondige stervelingen. Die vastendag werkt als een soort resetknop voor je lichaam. De patronen worden doorbroken en het lichaam wordt kritischer op wat het binnen krijgt. Dat lijkt me wel wat, zo’n lichaam. Vooral omdat ik zelf niet zo kritisch ben op wat ik binnen krijg.
Ik heb van die fases. Fases waarin ik ineens veel te veel eet. Waarin de snackhoek in de bedrijfskantine onweerstaanbare aantrekkingskracht op mij uitoefent. Net als de snoep-automaat op het station, de Chinees waar ik langs rij en de vakken vol chocoladerepen in de supermarkt. Ik heb ook andere fases. Fases waarin ik veel water drink, veel sport, waarin ik let op wat ik eet en de mayonaise bewaar voor dat ene broodje frikadel in de maand. Fases ook waarin mijn bioritme en energiehuishouding zo in balans zijn, dat ik sowieso niet aankom, wat ik ook eet. Ik noem die fase ook wel: het verleden.
Ik ben zo’n man die denkt dat hij niet ouder wordt. Die weet dat hij niet straffeloos alles kan eten, maar er diep in zijn onderbewuste nog steeds wel vanuit gaat. Die zichzelf tijdens gesprekken met nieuwe mensen nog steeds introduceert als ‘sportief’, en dat ook gelooft. Ik denk dat ik pas van dat geloof af ben als ik met een hijskraan uit mijn bed moet worden getakeld, omdat ik in het ziekenhuis word verwacht waar ze 250 kilo overtollig vet gaan wegzuigen. En ik vermoed dat ik zelfs dan nog tegen de ziekenbroeder zal zeggen: “Op het voetbalveld moet ik het hebben van mijn loopvermogen.”
Maar ik wordt dus zwaarder. Zo rond de taille. Het is geen gezicht, maar ik heb er antiperistaltische bewegingen bij ontwikkeld die me het gevoel geven dat het nog wel meevalt. Het probleem is dat ik die bewegingen alleen gebruik als ik voor een spiegel sta. Dus hou ik vooral mezelf voor de gek, want zo druk is het niet voor mijn spiegel. Toch is het voldoende, want als je jezelf gelooft, over wiens oordeel zou je je dan verder nog druk maken?
Dus voorlopig druk ik nog niet op reset. Ik ben namelijk bang voor de bijwerkingen. En ik ben liever dik en ‘in denial’ dan goddelijk slank en mormoon.
Ralph Ploeger
www.ralphp.nl
Lees meer van Ralph P.
Ik schaats dus ik ben
Uggly Uggs
Dit was niet zo’n dag
Het zit op de bank en eet chips
Vol op de bek
fabulousfeedback
Whahahaha!
Goed nieuws Ralph, ik lees net een artikel over figuurcorrigerend ondergoed voor mannen. Het heeft even geduurd, maar nu kunnen ook mannen bóven de dertig zorgeloos snaaien en bier drinken! ;-)
Lees en huiver: http://www.nu.nl/lifestyle/2128806/t-shirt-camoufleert-bierbuik-en-mannenborsten-.html Hahaha, weet je meteen wat je aan Sinterklaas moet vragen...
