De vrouw van: Jan Peter Balkenende
Beste Bianca,
Hoe was jouw afgelopen week? Het moet een hectische bedoeling zijn geweest met manlief tot laat in de nacht onder vuur in de Tweede Kamer. Ik zal eerlijk zijn, ik dacht dat je het type huisvrouw was wat haar politieke levensgezel thuis in de watten legt na een zware dag. Ik had het blijkbaar helemaal aan het verkeerde eind, toch? Want zeg nou zelf, met jouw cv ben je tot heel wat meer in staat dan de stoep sneeuwvrij te maken!
De ‘stille doctor’ schijnen ze je te noemen, een bijnaam die je te danken hebt aan je doctorstitel en je afwezigheid in het publieke leven. Je bent de eerste premiersvrouw die haar eigen naam houdt na haar huwelijk en die een baan buitenshuis heeft, en niet de minste: docent aan de Erasmus Universiteit. De eerste jaren van jullie huwelijk woonden jullie nog apart, tot de geboorte van jullie dochter. Vertel mij eens Bianca, want dat vraag ik me af, hoe kunnen wij jou als moderne vrouw van de wereld rijmen met het stijfburgelijke karakter van onze minister-president? Een zelfstandige dame uit het oosten met een stugge Zeeuw als Balkenende? En dan heb ik het niet eens over de praktische kant van het leven, hoe je in hemelsnaam alle bordjes (huishouden, baan, kind, publieke functies) allemaal tegelijkertijd in de lucht houdt. Nee dan heb ik het over het samenzijn met een man die suffe grapjes maakt over zijn gelijkenis met Harry Potter, een man die bekend staat om zijn ‘krokettenmotie’, die zinnen uitkraamt als ‘wij hebben het voornemen positief te beslissen’ en grote sociale problemen beschrijft met krachttermen als ‘zo zijn we op de verkeerde weg’. Dan heb ik het over een man die als stampvoetend, onvergelijkt kereltje ‘niettes’ staat te roepen wanneer de grote boze mannen van een onderzoekscommissie hem op zijn falen wijzen.
Ik vraag me stiekem af hoe dat bij jullie thuis gaat, of hij dan ook op zo’n belerend, afgemeten toontje tegen jou praat als hij de aardappels aangereikt wil hebben. Ik denk dat hij het soort man is dat eerst zijn kleren netjes opgevouwen op een stoel stapelt voordat hij bij jou informeert of je wellicht voornemens bent positief te beslissen inzake een mogelijk verzoek tot een intiem samenzijn. Misschien voegt hij er grappend aan toe dat hij vandaag namelijk het gevoel heeft ‘goed in de wedstrijd te zitten’.
Of ben jij gewoon degene met de broek aan? Dat zou natuurlijk helemaal niet zo’n gek idee zijn aangezien JP keer op keer matig leiderschap wordt verweten. In deze gedachte zou het me dan ook geheel niet verbazen als jij degene was die stilletjes maar daadkrachtig een stokje voor zijn Europees presidentschap heeft gestoken. Waarom zou jij je goede baan opgeven om naar Brussel te verkassen?
Ik zie het beeld van een sussende Bianca in het premiershuis in Capelle, die telkens de begaffelde trots van JP oppoetst en hem met een pleister op de geschaafde knietjes en een troostend klopje op de billen weer terug de politieke arena in stuurt. Het amuseert me om te bedenken dat er eigenlijk een soort Hillary Clinton in jou schuilt, die het gemodder van haar man met lede ogen aanziet (alhoewel Bill met heel wat meer flair modderde), alvorens zelf voor de macht te gaan. Bianca Hoogendijk voor minister-president! Kijken wie er dan de stoep schoon staat te bikken bij jullie thuis.
Liefs,
Mae
Lees meer van Mae
Tussen Pampers en PhD’s
De kleur van 2012: Tangerine Tango
Baby’s zijn net nieuwe schoenen
Wie de schoen past
Boek: De intocht van Christus in Brussel
fabulousfeedback
Hahaha een pleister op de geschaafde knietjes van Balkenende en een troostend klopje op de billen, wat een heerlijk hilarisch beeld roept dit bij me op!
