
De vrouw van: Jack de Vries
Beste Harriët,
Ik zie hem nog zitten in een of ander tv-interview, aan jullie keukentafel, in jullie smetteloze keuken, in jullie fijne vinex-woning. Zijn steun en toeverlaat was je, zijn rots in de branding, de hoeksteen van zijn gezin, van zijn leven. Maar ja, hoekstenen stralen weinig seks uit. Een jonge blonde adjudante in kittig defensie-uniform wel. De lul.
Dat jij meer hebt moeten inleveren dan hij, zegt hij in een interview in de Telegraaf over het combineren van zijn functie als staatssecretaris en zijn gezin. Me dunkt Harriët, alles heb je dus blijkbaar moeten inleveren, inclusief je huwelijk. Een duo-post als CDA’er in de lokale politiek, dat was het enige dat jij er nog voor jezelf uit had weten te slepen. Voor de rest rende je waarschijnlijk van sportclub naar muziekles naar feestje met je twee kids. Met zijn kids. En dan moest je zo nu en dan ook nog opzitten en pootjes geven bij mediagenieke momenten zoals Prinsjesdag, of de CDA familiedag!
Ik snap wel waarom je voor hem viel Harriët, hij heeft wel wat. Zijn oren zijn dan misschien wat groot, maar hij kijkt soms best verleidelijk uit zijn ogen. Jack heeft altijd wel een of ander twinkeltje in zijn ogen, alsof alles een spel is, een spel dat hij kan winnen. Als opper-spindoctor wist hij natuurlijk als geen ander niet alleen de media maar ook jou te bespelen. En zijn adjudante.
Hoe gaat dat nou binnen het CDA Harriët, wordt je nu opgevangen door de andere CDA-moekes? Staan de hoekstenen van onze samenleving nu voor je klaar nu jouw basis is ingestort? Belt Bianca Balkenende je op om te zeggen hoe vreselijk ze het vindt of krijg je de wind juist van voren? Hoe je het zo ver hebt kunnen laten komen! Je wist toch hoe Jack in elkaar steekt, je wist toch dat hij de zwakste schakel was, en dat het jouw taak was om hem voor het oog van de wereld in het gareel te houden?! Zo’n Balkenende zal het natuurlijk niet gebeuren. Niet dat ik het Bianca gun, maar ik zou er toch veel voor over hebben om hem op zijn vrome smoel te zien gaan vanwege een of ander ambtenarensletje.
Maar goed, jij zit nu met de brokken Harriët. Jouw Twitter-pagina is geblokt terwijl mevrouw de adjudante zielige nummers op haar Hyves-pagina draait. De Jack, spindoctor Jack die altijd wel een trucje had, die precies wist wat je wel een niet kon maken in de politiek, diezelfde Jack heeft zich door zijn geilheid een loer laten draaien. Love sucks Jack! En ik moet je nageven Harriët, prima actie om hem het huis uit te sodemieteren. Maar eens zien hoe hij zich hier uit spindoctort moet je gedacht hebben. En dat deed hij dus niet. Hij is alles kwijt, jou, zijn gezin, zijn liefje, zijn baan, zijn carrière en bovenal zijn geloofwaardigheid. Misschien kan hij bij de PvdA solliciteren.
Hou je haaks Harriët!
Liefs,
Mae
Lees meer van Mae
Tussen Pampers en PhD’s
De kleur van 2012: Tangerine Tango
Baby’s zijn net nieuwe schoenen
Wie de schoen past
Boek: De intocht van Christus in Brussel
fabulousfeedback
Het is zo makkelijk om te oordelen over anderen. Niemand weet hoe een stel samen op de bank zit thuis, hoe ongelukkig de één al jaren is zonder dat de ander daar naar wil luisteren. Hoeveel gezinnen proberen niet het perfecte plaatje vol te houden, tegen beter weten in. Nee, laat iedereen zijn leven leven zonder te oordelen, voor je het weet word je zelf verliefd op de liefde van je leven die nog een ring aan zijn vinger heeft zitten.
En dan accepteer je gewoon dat hij een jaar lang zijn vrouw bedriegt?
Dat is dan zijn keuze en verantwoordelijkheid. Daar mag hij door zijn eigen vrouw ook absoluut op worden aangesproken. Ik wil alleen maar zeggen dat het niet zo zwart/wit is zoals je het hier beschrijft. Er zitten nog heel veel grijstinten tussen.
Ik hoor zojuist dat hij eervol is ontslagen. Deze man is binnen korte tijd veel kwijtgeraakt. Laten we hopen dat de liefde veel compenseert. En als het echt liefde is, dan zal dat absoluut het geval zijn. Uiteindelijk verdient iedereen het geluk en de liefde, zoals ze dat zelf willen. Je hebt altijd de keuze om op te staan voor je eigen levensgeluk. En ja, daar kun je maar beter vanaf het begin al eerlijk over zijn.
@ M. Je neemt het zo voor hem op dat ik bijna zou denken dat jij DE Melissa bent waar dit verhaal over gaat. Is dat zo?
Had zij hem maar moeten toestaan, zoals de Grieken dat al jaren doen - als ze niet zwanger willen worden. We men want it all the way, and so be it !
Ik snap M ergens wel. Maar de kern is: zijn we dapper, durven we ons te laten zien, ook de dingen binnenin ons, zoals lust, waarvoor we bang zijn? http://www.manoman.nl/articles/2118-man-relatie-eerlijk-vreemd-gaan-de-les-van-jack-de-vries
Nee, ik ben niet de Melissa. Ik was één van de vele Melissa's: ik was "de ander". Voordat ik de ander was, stond ik net zo snel klaar met mijn oordeel als Mae. Nu weet ik wel beter. En Ralphp heeft gelijk: het gaat om de 'courage' in ons. Het is ook dapper en een vorm van geluk om niet meteen te oordelen:
Een vrouw, Kay, reed naar haar werk. Ze was operatie-assistente en had nachtdienst. Onderweg werd ze bijna van de weg gereden door een dikke BMW. Ze vloekte en tierde en bleef de hele weg boos op die asociale vent. Toen ze op de OK aankwam, werd er net het tijdstip van overlijden vastgesteld van een jongetje van vier. Een vreselijk auto-ongeluk. Zijn moeder was een half uur eerder al overleden. Verderop brak een man. Hij schreeuwde en huilde. Het was die man van de BMW.
Kay Pollack besloot om nooit meer meteen klaar te staan met haar oordeel. Ze zegde haar baan op en schreef het prachtige boek: Kiezen voor geluk.
Ik kan het iedereen aanraden.
Eens met Ralph. Verliefd kun je altijd worden, dat is zeker geen misdaad. Ook lustgevoelens kun je voor iemand anders koesteren, ook dat hoort bij de mens. De grote vraag is: wat doe je er vervolgens mee? Wij zijn geen willoze marionetten van onze onderbuik, alleen als we daarvoor kiezen.
Verliefd worden is zeker geen misdaad, dat zal iedereen beamen. Maar voor een man met een functie als Jack de Vries, moet je als vrouw nu eenmaal alles opzij zetten, inclusief je eigen carrière. Zoiets doe je waarschijnlijk met alle liefde, maar het is wel een bewuste keuze. Dan voel je je wel extra belazerd als blijkt dat meneer doodleuk de bloemetjes buitenzet, want ook dat is een keuze! Een respectloze in dit geval. Waarschijnlijk gebaseerd op lust, maar zelfs als hij echt zijn hart zou hebben verloren aan die adjudante is het nog steeds respectloos wat hij heeft gedaan. Punt.



