De ultieme overwinning
Het schijnt dat veel mensen tussen de 30 en 40 de confrontatie aangaan met hun zwakheden, of in mijn geval vliegangst. Jarenlang was ik doodsbang om te vliegen, maar er was altijd wel een excuus om met de auto op vakantie te gaan. Dan konden de honden gezellig mee op vakantie (wel eens op een bloedheet vakantiepark in Zuid-Frankrijk gezeten met 2 honden???) en een autoreis naar je vakantiebestemming is ook een belevenis op zich. Dat laatste klopt zeker, maar meestal niet in positieve zin. Dat het vreselijk lang duurde, we vaak uren in de file stonden en meestal na een uur al ruzie hadden over de kaart, nam ik desondanks maar al te graag op de koop toe…
Vliegangst is een lastige fobie. Niet dat ik ervaring heb met andere fobieën, maar het probleem met vliegangst is dat je het zo lekker makkelijk weg kunt stoppen. Tenminste zo lijkt het, want dan ga je toch gewoon niet met het vliegtuig op vakantie? Maar ondertussen vreet het wel aan je zelfvertrouwen en word je (ongevraagd) met grote regelmaat met je neus op de feiten gedrukt door berichten in de media (nergens zoveel aandacht voor als een vliegramp) en verhalen van mensen om je heen. Ook de goedbedoelde adviezen maken het niet bepaald gemakkelijker en de angst wordt langzaam sterker en sterker, tot je er tenslotte niet meer om heen kunt. Zelfs als je niet vliegt!
Jarenlang vloog ik zonder problemen naar de meest fantastische plekken op de wereld; New York, Curaçao, Egypte, Israel, etc. en wat heb ik heb genoten! Maar toen begon het langzaam te knagen. Eerst een klein beetje (een flinke borrel voor vertrek wil in dat stadium nog wel eens helpen) tot ik een paar vluchten later echt doodsbang in het vliegtuig zat –gewapend met een boekje waar je enge geluiden in kon opzoeken (lekker slim, not!)- terwijl de tranen over mijn wangen liepen. En dat onder invloed van een flinke dosis kalmerende middelen, dus je kunt wel raden hoe erg het was. En dan komt het (bijna onvermijdelijke) besluit om nooit meer te gaan vliegen…
Eerst voel je je vreselijk opgelucht; nooit meer dat verschrikkelijke gevoel, nooit meer die angst. En dan begint het te knagen… je krijgt het gevoel gefaald te hebben en je voelt je zwak, heel zwak. Eerst een klein beetje, daarna steeds meer, tot het uiteindelijk je hele zelfvertrouwen ondermijnt. Niks opluchting, ik voelde me hartstikke rot! Dus dan geef je jezelf uit pure wanhoop een flinke schop onder je kont en besluit toch weer in een vliegtuig te stappen. Ik laat me niet zomaar kisten! Een zakentrip naar Barcelona zou de ultieme test worden en kon toch geen enkel probleem opleveren als er een heerlijk dagje shoppen aan vast werd geplakt? Niets bleek minder waar en de avond ervoor kon ik een collega blij maken met mijn snoepreisje… ik durfde wéér niet!
En toen had ik het echt helemaal gehad met mijn vliegangst, maar deze keer zou ik het anders aanpakken; ik ging naar Stichting Valk. Met lood in mijn schoenen maakte ik een afspraak en na een paar keer afgebeld te hebben (tja, je hebt een fobie of je hebt het niet) vertrok ik dan eindelijk naar Leiden. Eigenlijk al een overwinning op zich! Een intake en een persoonlijk gesprek volgden en toen ik hoorde dat meer dan 90% van de ‘cursisten’ zijn of haar vliegangst uitiendelijk weet te overwinnen, begon ik langzaam een beetje hoop te krijgen… Zou het dan toch gaan lukken?
Het duurde even en ik moest wat hobbels nemen, maar een paar (moeizame en confronterende) gesprekken later was ik dan eindelijk klaar voor de praktijktraining. Oei, want nu moest ik er echt aan gaan geloven! Met een groep van ongeveer 10 ‘lotgenoten’ zouden we een intensieve 2-daagse training krijgen, met uiteindelijk -als toetje na de maaltijd- een (gezamenlijke) retourvlucht binnen Europa…ahum. Inmiddels had ik al wel wat meer vertrouwen in mijn vliegkunsten, dus ik besloot deze ultieme confrontatie met mijn angst aan te gaan.
Twee dagen vol informatie, intieme gesprekken en veel gedeelde emoties later reden we dan eindelijk naar Schiphol, om eerst een uitgebreide rondleiding te krijgen. De zenuwen gierden inmiddels door mijn keel (en de rest van mijn lichaam), maar -gedeelde smart is halve smart- daar hadden gelukkig meer cursisten last van. Een virtuele vlucht in de simulator voerde de spanning nog eens flink op, maar de ‘juf’ garandeerde ons (voor zover dat kan) dat alles op zijn plek zou vallen als we eenmaal echt in de lucht zouden zitten. Oké dan maar, ik gaf mezelf het voordeel van de twijfel.
Na een supersnelle in-check (ik verdenk ze ervan dat de haast onderdeel van de tactiek was) zat ik, voordat ik het goed en wel besefte, in het vliegtuig naar Kopenhagen. Ik ging vliegen! Met zweet in mijn handen, maar voldoende getraind om de spanning onder controle te kunnen houden, taxieden we over de startbaan op weg naar mijn vrijheid, mijn ultieme overwinningsgevoel. En het lukte! Eenmaal in de lucht voelde ik me echt ‘queen of the world’ en wat voelde dat heerlijk. Geen spanning en geen angst; ik had mijn fobie overwonnen!!!
En inderdaad, de groep cursisten bestond voornamelijk uit dertigers die net als ik de confrontatie met hun grootste angst wilden aangaan. En we voelden ons na deze ultieme overwinning allemaal een stuk sterker en hebben echt veel meer zelfvertrouwen, ook op andere punten. Ik heb het gevoel dat ik nu alles aan kan, als ik maar wil. En natuurlijk kan ik nu gaan en staan waar ik wil (“Hello World!”), maar de overwinning is veel groter dan dat. Meet Lara, the woman with no fear! ;-)
Zou het dan echt zo zijn dat dit de periode in je leven is dat je (veel sterker dan in welke andere periode dan ook) de confrontatie met jezelf aangaat? En is dat dan een vorm van zelfbewust zijn?
Lees meer van Lara
Kwetsbare kinderen
Vrouwenboeken Top 10 - april 2012
Veel praten oogt intelligent
Test: hoe stevig is jouw zelfbeeld?
De zomer komt eraan; bikinistress!
fabulousfeedback
Wow Lara, ik ben diep onder de indruk van jouw verhaal! Wat onzettend stoer dat je de conforntatie aan bent gegaan en je vliegangst uiteindelijk hebt kunnen overwinnen. Petje af meid!
wat stoer zeg. ik zit zelf in het stadium dat een borrel nog helpt, nu maar hopen dat het niet erger wordt! volgende week moet ik voor mijn werk naar LA, ben nu al een beetje zenuwachtig aan het worden. nog tips, lara?
Lara,
Zou dit voor andere fobiën net zo werken? Eender welke je oplost en je zelfvertrouwen gaat vooruit?
@ Ger
Dat vermoed ik wel, maar ik heb er geen ervaring mee. Misschien dat iemand anders uit ervaring kan spreken?
Ha Lara, Ik heb ook vliegangst. Ik lees elke keer het boek van Stichting Valk; en dat helpt me enorm! Ook ben ik een keer in zo'n klein 2-persoons vliegtuigje gestapt om over de angst heen te komen. Het gaat wel beter, maar ik ben er nog niet...
In de tekst zet je regelmatig links naar landen; kijk ook eens op http://www.reisgraag.nl/landen_info/ ; deze site heeft echt heel veel info en is ook up-to-date.
Thomas
Hi Thomas, leuk dat je hebt gereageerd op mijn blog. Ik ben inmiddels helemaal genezen van mijn angst. Deze zomer zat ik alleen in het vliegtuig op weg naar huis en we hadden een heftige daling vanwege een storm. Ik voelde geen enkele angst (terwijl ik toch echt behoorlijk wat paniekerige mensen om me heen zag) en besefte toen dat de fobie echt weg was. Zo heerlijk!
De beste tips die ik je kan geven: accepteer dat je bang bent, vecht er niet tegen en ga de angst vooral niet uit de weg...
Dat boek van Stichting Valk is super, maar de cursus heeft voor mij echt het verschil gemaakt. Wel erg stoer dat je in zo'n klein vliegtuigje bent gestapt ondanks je angst. Ik zou zeggen, hou vol! Deze fobie is echt te overwinnen!!!
Succes!
Lfs, Lara
PS: bedankt voor je tip!
