De poes heeft een kater
Als vrouw ben je gemiddeld eens in de 4 weken ongesteld. Zo ongeveer. Want na die 25 jaar dat ik al gezegend ben om eicellen af te schieten, heb ik die biologische agenda nog steeds niet zo door. Het is maar goed dat ik nog niet probeer zwanger te raken, want die arme man zou er iedere dag bovenop moeten omdat mevrouw geen idee heeft wanneer haar vruchtbare dagen zijn.
En dan ben je “het” en start je je maandelijkse kringloopproces door oud ondergoed een 2e leven te geven. Alle ouwe meuk onderbroeken, verwassen slips en rafelende strings worden uit de kast getrokken. Het doorlek risico is met alle hedendaagse vleugeltjes, microfiber stofjes en absorptievermogens nog steeds aanwezig. Dat wil je je nieuwe, leuke, sexy niemanddalletjes niet aandoen. Het stopt en komt wanneer het zin heeft. Het lijkt wel een man. Beide produceren in ieder geval een half koffiekopje vol in betere tijden.
Dan zijn er weleens van die avonden dat je spontaan in de kroeg beland op een donderdagavond. Koopavond. Bommelavond. Portavond. Zo’n het-gaat-vanavond-uit-de-hand-lopen avond. Dat voel je al op het moment dat je plaatsneemt op de barkruk en je je allereerste slok neemt. Shit, dit wordt er weer zó één! Morgen een kater.
Ik had dus zo een spontane donderdagavond. Betrapt tijdens het shoppen door een vriendin en over haar schouder meegesleurd naar de kroeg. Ik heb zover ik weet niet tegengestribbeld. Ik zat op die barkruk en dacht opeens….Oh ja, ik ben “het”. Ik keek op m’n horloge, telde de uren en wist dat de dienst van deze OB-er erop zat…. time to wissel de wacht.
Ik rommelde in m’n tas en hoeveel pakjes kauwgom, losse zoetjes, dropjes, reclamefoldertjes ik ook tevoorschijn toverde, Meneer OB was onvindbaar. De vriendin was blijven hangen in het voor mij ontoegankelijke maandverbandtijdperk. Gelukkig. Automaat in de WC. Shit, geen kleingeld. Met een kroeg zonder sigarettenautomaat was ik allang blij dat er geen condoomautomaat op de WC hing. Stel je voor welke vulgaire gedachte een barman over mijn avondplanning zou kunnen hebben als ik geld kom wisselen om vervolgens in zijn gezichtsveld huppelend naar het toilet te sprinten. En om nou hardop te roepen…Sorry, mijn poes heeft een rode kater….
Ik wissel mijn euro met mijn braafste glimlach en loop met een rustige pas naar de WC. Ik wil vooral niet opvallen. Muntje erin…klik, trek. TREK. Geen beweging. NEE! Automaat LEEG! Ik doe een simpele vrouwtechnische check op de WC en kom tot de rationele conclusie dat WC papier geen redding is vanavond. Ik zal de OB-hort op moeten. Mijn jagersinstinct activeert zich per direct met 200% scoringsdrang.
Terug aan de bar. Ik zie een barvrouw. Jippie… ik kan de barmannen ontwijken… geen vragende blikken bij een ingewikkeld verhaal dat dé automaat in de dames WC leeg is! Helaas, de vrouwelijke barversie wordt erg van haar werk gehouden door een moeilijke klant er ik heb geen andere keus dan de bedrijfsleider aan te spreken.
Hij reageert rustig. OK ik neem nu actie (oef, gelukkig, hij is vast een ervaren schipper op de rode zee). Hij roept de barvrouw in kwestie (het blijft inderdaad toch een vrouwending). Helaas, het sleuteltje past niet op de automaat. Andere barman wordt erbij geroepen (slik), daarna de glazenophaler (help) en de vervangende bedrijfsleider (crisis!)
Ik hoor ze bijna praten, kan spontaan liplezen…. waar is het sleuteltje want die mevrouw daar aan de bar heeft ‘rode nood’.
Alle koppen kijken mijn kant op…ik voel me als dé man met snor die condooms komt kopen in de drogisterij…
Barvrouw is lief! Ze geeft mij er een van haarzelf! Ik op een holletje naar de WC… negeer blikken van het barpersoneel. Met een ferme ruk open ik de verpakking. Met een ferme zwaai belandt het kleinnood in de WC-pot! Shoot! Ik doe een poging hem te redden maar het tegenwoordige absorptie vermogen is ongenadig streng!
Dit is ‘t einde van mijn reputatie als leukste klant! Ik moet terug. Ik kijk de barvrouw meewarig aan. Gelukkig. Ik mag er nog een ‘lenen’.... Nog nooit heb ik meneer OB met zoveel dankbaarheid ontvangen. Nog nooit heb ik de verpakking zo voorzichtig opengemaakt. Nog nooit smaakte een portje zo goed toen ik weer ‘safe’ terug op de barkruk zat.
Yeah! Doorlek risico tot minimum beperkt.
Kans op sex met de té lekkere barman ook! :-(
Lees meer van Lies
Just another bad hairday
fabulousfeedback
Whahahaha wat een grappig verhaal Lies. En jammer van die lekkere barman! ;-))
