De coach van: Sven Kramer
Beste Gerard,
Normaal schrijf ik brieven aan de vrouwen van bekende mannen, maar voor jou maak ik deze week een uitzondering Gerard. Ik wilde toch even informeren hoe het met je gaat. Potverdorie Gerard, wat zul jij slecht geslapen hebben. Zelfs ik heb er slecht van geslapen en ik hou niet eens zo van sport.
Eigenlijk is dat niet helemaal waar, ik hou best van sport alleen niet het uitvoeren ervan of het kijken ernaar. Behalve als het iets bijzonders is. Het is zoiets als iemand die niet gelooft maar wel met kerst naar de kerk gaat. Zo zul je mij nooit voor de buis zien hangen met Studio Sport op, maar de Olympische Spelen, dat is andere koek. Je vraagt je misschien af waarom ik dan wel naar de Olympische Spelen kijk, nou dat zal ik je vertellen. Het is de emotie.
Jij bracht ons emotie Gerard, heel veel emotie. Natuurlijk was de aanloop naar de Spelen al prachtig, met Sven als torenhoge favoriet. Misschien wel zo hoog dat hij alleen nog maar omlaag kon vallen. Maar het was mooi, lekkere on-Nederlandse arrogantie: drie gouden plakken! Sven kan de hele wereld aan!
En dan gaat het mis.
Hij schaatst goed, hij heeft focus, hij blijft overeind en hij luistert naar zijn coach.
En de coach heeft het mis.
Die blikken, die gebaren, de onmacht, woede, het apathische onbegrip. Prachtig! Wat een emotie Gerard, wat een emotie. Maar toch, ik wil niet ondankbaar zijn, maar toch was dit me misschien iets te veel. Ik had er buikpijn van Gerard, ik heb er slecht van geslapen. Ik heb aan jou gedacht. Ik dacht aan hoe jij je zou voelen de volgende ochtend, ontwakend na een helse nacht. Was er dat moment tussen slapen en waken waarin de nieuwe dag nog ongeschonden voor je lijkt te liggen? En dan een split second later, dat vreselijke besef, dat gruwelijke ogenblik waarop de werkelijkheid je met een grijnzend smoel de werkelijk in sleurt? Alles verloren.
Je bracht ons emotie Gerard, en daar ben ik je dankbaar voor. Dit soort emotie maakt topsport wat mij betreft zo intens, de wetenschap dat je helemaal naar de klote kunt gaan.
En dan weer door, want er ligt ondanks alles toch nog goud in het verschiet…
Liefs,
Mae
Meer humoristische, inspirerende en/of kritische brieven lezen van Mae?
De vrouw van: Brad Pitt
De vrouw van: Barack Obama
De vrouw van: Jan Peter Balkenende
De vrouw van: Dirk Scheringa
De vrouw van: Tiger Woods
De vrouw van: Silvio Berlusconi
Lees meer van Mae
Tussen Pampers en PhD’s
De kleur van 2012: Tangerine Tango
Baby’s zijn net nieuwe schoenen
Wie de schoen past
Boek: De intocht van Christus in Brussel
