Baby’s zijn net nieuwe schoenen
Ontaarde moeder! Je kind vergelijken met nieuwe schoenen! Maar toch deed ik het, en doe ik het nog steeds. Elke ochtend als ik wakker word denk ik: er was iets, iets heel leuks. En dat is dus hetzelfde gevoel dat ik heb wanneer ik nieuwe schoenen heb. En bovendien is er gewoonweg niets anders waar ik aan kan denken: aan mijn kind, en nieuwe schoenen.
Als zelfverklaarde zelfbewuste vrouw had ik mij voorgenomen om na de geboorte van mijn kind niet alleen nog maar over mijn baby of het kersverse moederschap te praten. Ik zou meteen ook een zelfbewuste moeder te zijn. Helaas. Het aantal blogs van mijn hand is de laatste tijd niet zo karig vanwege een druk schema. Nee, dit is puur en alleen te danken aan het verontrustende feit dat ik simpelweg niets anders kan verzinnen om over te schrijven dan mijn kind. Mijn kind, mijn kind, mijn mooie, lieve kind!
En over schoenen dus, ook al zo ontzettend rolbevestigend. Daar gaat mijn hele zelfbewuste-moeder/vrouw-zijn! Ik heb me er dus bij neergelegd, ik ben een moeder die graag over haar kind schrijft, en ook nog steeds over schoenen. Ik praat met andere moeders over eerste hapjes, hoestjes, koorts, luieruitslag en dure kinderkleding. Ik neuzel met manlief over ons schattie-poepie-lieve-snottie-pottie en sjouw van opa en oma hier naar opa en oma daar (op mijn fantastische nieuwe cowboy laarzen!). Ik heb me er aan overgegeven. En het is prima. Het mag van mezelf. Ik geef mezelf gratie om dit gewoon zo te doen. Voor nu dan.
Want eind dit jaar moet ook mijn scriptie af en ga ik definitief op zoek naar die droombaan en word ik absoluut helemaal die fantastische, moderne, jonge, stralende, zelfbewuste vrouw die ook moeder is. Dat dus. Tot dan geniet ik gewoon elke ochtend opnieuw van dat gevoel dat er iets heel moois en fijns in mijn leven is gekomen. Elke ochtend is het weer een cadeautje: dat kleine mannetje in zijn ledikant. Hij is het mooiste paar schoenen dat ik ooit gehad heb, om nooit op uitgekeken te raken.
Lees meer van Mae
Tussen Pampers en PhD’s
De kleur van 2012: Tangerine Tango
Wie de schoen past
Boek: De intocht van Christus in Brussel
Vrouwen hebben vrouwen nodig
