APK op het consultatiebureau
Mijn 3-jarige peuter en ik lopen de kamer van de arts binnen. “Mama, zijn we nu op het consul-taaazie-buro?”. “Zooo, dat is een moeilijk woord!” zegt de arts van het consultatiebureau vol bewondering.
“Nee hoor” reageert mijn zoontje achteloos. En dat is het ook niet voor mijn taalopslurpende en leergierige kind, die overigens wel zo eigenwijs is dat hij nog steeds ‘balommen’ en ‘mee-memen’ zegt, maar zijn hand niet omdraait voor woorden waarvan ik de betekenis meer dan eens moest opzoeken in het woordenboek. En dat zegt meer over hem dan over mij, want hij heeft die talenknobbel niet van een vreemde.
De arts van het consultatiebureau besloot na binnenkomst van mijn kleine spraakwater dat een verdere taaltest (de beruchte taaltest voor peuters) niet nodig was. Duh! Een korte APK-keuring volgde, waar zoonlief met vlag en wimpel voor slaagde. Goed gegroeid, eindelijk zindelijk, fijne motoriek in orde (dokter, mag ik ook een toren bouwen met 10 blokjes?) en toen ik even de kamer uitliep om zijn T-shirt te pakken hoorde ik hem aan de arts vertellen dat hij heel goed slaapt en altijd zo netjes zijn bord leeg eet. Ook de korstjes. En dat hij daarom zo sterk is. De wijsneus.
Goedgekeurd dus. Nog een laatste prikje in zijn bovenarm en we konden vertrekken. O nee, we moesten ook nog even langs Rita voor deel 2 van de ogentest; het linkeroog. Het laatste onderdeel van de APK verliep helaas iets minder vlot. Omdat Rita zijn rechteroog al uitvoerig had getest vóór ons bezoek aan de arts, had meneer het onderhand wel gezien op het consultatiebureau. En hij was niet de enige. Na 10 minuten begon de wanhoop toe te slaan. “Schatje, als je nu even goed kijkt hoeven we NOOIT, luister goed naar mama, NOOIT meer terug naar het consultatiebureau!” fluisterde (oké snauwde) ik hem volledig pedagogisch onverantwoord toe. Tja, je moet wat…
Maar Thomas was totaal niet onder de indruk van mijn smeekbede. “Ik zie echt helemaal niets hoor mama!” – GRRR, vind je het gek als je je ogen dichtknijpt? Rita liep ondertussen al enthousiast naar de agenda om een nieuwe afspraak te maken. ”Dan komt u toch gewoon terug?”
Moet dat echt? - Ja, dat moet. En of we thuis nog even wilde oefenen.
Vooruit dan maar. Na bijna 4 jaar verplichtte APK’s op het con-ster-na-tiebureau kunnen we nog wel een keertje extra terugkomen… zucht!
Lees meer van Lara
Kwetsbare kinderen
Vrouwenboeken Top 10 - april 2012
Veel praten oogt intelligent
Test: hoe stevig is jouw zelfbeeld?
De zomer komt eraan; bikinistress!
