Andermans hart
Na de plaatsing van mijn vorige blog (Luister naar je hart), gebeurde er iets interessants. Iemand probeerde al geruime tijd iets door mijn strot te duwen, maar ik hield steeds voet bij stuk. Ik wilde er niet aan. Kortom mijn hart zei nee!
Ik vond het wederom erg lastig, omdat het allemaal nogal gevoelig ligt en mijn ‘nee’ vervelende consequenties voor de persoon in kwestie kan hebben. Maar ik was al door dat proces van wel of niet doen gegaan en ik had duidelijk aangevoeld dat ik me niet weer in deze wespennest moest begeven. Al helemaal omdat ik het al zo vaak eerder had gedaan en het me echt alleen maar rotzooi en pijn had gebracht.
Ik werd gebeld. Tot dan toe was de communicatie voornamelijk via sms verlopen, dus toen ik de naam van de persoon in kwestie op mijn display zag, wist ik: en nu zullen we het krijgen. Kenmerkend voor een situatie waarbij er iets door je strot geduwd wordt, is dat er meestal niet naar je geluisterd wordt. Zo was het ook in dit geval. Er werd geen moment stil gestaan bij wat het allemaal voor mij zou betekenen en waarom ik niet wilde.
‘Ja, sorry, ik wil dit niet.’
‘Waarom niet? We moeten elkaar toch helpen?’
‘Ik heb al vaak genoeg geholpen en je weet zelf wat er van gekomen is.’
‘Ja, maar ik wil het zo graag.’
‘Dat begrijp ik. Misschien moet je nagaan of er een andere manier is om dit voor elkaar te krijgen.’
‘Dus je wil me niet helpen?’
Grr…
‘Ik wil je wel helpen, maar niet op deze manier. Het voelt zo gewoon niet goed voor me.’
‘Ja, maar…’
‘Waarom accepteer je mijn standpunt niet? Nogmaals, ik kan dit niet voor je doen. Het komt vast heel hard over, maar je weet zelf wat er de laatste keer gebeurd is en ik had toen al aangegeven dat dat de laatste keer was.’
Stilte.
‘Ik voel dat ik dit moet doen…’
Ik zei niks.
‘Ben je er nog?’
‘Ja’
‘Echt… het zit zo diep. Ik moet dit doen, maar ik heb hulp nodig.’
Aangezien ik niet reageerde ging hij verder.
‘Ik moet toch naar mijn hart luisteren?’
Ik wist niet wat ik hoorde en moest keihard lachen! Hij had mijn blog dus gelezen. Ja, hij moest naar zijn hart luisteren, maar ik ook naar de mijne!
Het gaat er dus niet om dat we elkaar niet moeten helpen. Of dat we altijd onze zin moeten doordrijven. Integendeel! Waar het om draait is hoe jij je er onder voelt. Je kunt dus prima iets doen dat in eerste instantie tegen je zin is, maar als je je er niet overheen kunt zetten, als het pijn blijft doen, als je hart protesteert, dan zeg ik: don’t do it!
Zo wilden mijn vriend en kinderen laatst gaan skeeleren in het Vondelpark. Vreselijk! Ik houd niet van snelheid onder mijn voeten! Ik wilde wat anders doen met mijn kostbare zaterdag. Mijn hart trok bij dat skeeler-plan eerst een gezicht van afgrijzen, maar was daarna neutraal en volkomen stil en vredig. Ik kon me er overheen zetten. Ik zou me er niet minder Nancy door voelen.
Het verhaal hierboven is daar het tegenovergestelde van. Hem helpen betekent mezelf verloochenen en dat gaat niet gebeuren. Hij heeft het alleen nog niet door.
Lees meer van Nancy Hart
Kinderlokkers
Hoofd, hart en mannen
Hip en Sexy
Waar ben je in godsnaam mee bezig?
Luister naar je hart
