All you need is love
Ik ben een sucker voor kersttradities en traditie is emotie. Ik hou van romantische kerstfilms en ik huil bij de filmpjes van Eric Corton van Serious Request. Ik snotter als de 3FM DJ’s het Glazen Huis uitkomen en hun meisjes om de nek vliegen. Iets minder maatschappelijk verantwoord, maar net zo’n tearjerker is All you Need is Love (ja, ik verheug me enorm op de kersteditie en verwacht Robert hier ooit nog voor de deur met een retourtje Lapland naar de liefde van mijn leven). Ik huil bij elke Nuonreclame in kerstsfeer en soms, als ik het echt te kwaad heb, dan krijg ik zelfs een brok ik mijn keel bij de slogan van de ANWB: ‘hebben we u ooit aan de kant laten staan’.
In de auto luister ik tijdens de donkere dagen voor Kerst naar Sky Radio en zing ik heel hard mee met ‘it’s gonna be a cold cold Christmas without you’ van Dana (moest ik ook even googlen, maar als je het hoort zeg je: Oh, die! Zoals met alle liedjes op Sky Radio). De dozen Kleenex staan stand-by voor al deze momenten van uitgelokte ontroering. De reclames, televisieprogramma’s en liedjes zijn traditie geworden. Dat is mijn Kerst.
Met drie kinderen en twee co-ouderschappen is het lastig tradities opbouwen; er zijn gescheiden opa’s en oma’s, er zijn surrogaat opa’s en oma’s en er zijn kerstdiners die al in augustus worden vastgelegd. In de zomer zeg ik ja op alles dat nog meer dan een seizoen ver is. Maar dan is het opeens december en wacht ik als moeder Maria in mijn eigen crib op de kinderen die omstebeurt Kerst komen vieren. Een week lang Kerstmis zou een hoop logistiek gedoe oplossen. Toch ben ik blij voor mijn oudste twee kinderen dat ze elk jaar naar hun oma gaan waar de reerug met cranberrysaus net zo’n traditie is als de fondue bij mijn ouders vroeger (met Viennetta toe). Ik ben blij voor mijn jongste dat hij Kerst viert bij zijn opa en oma die zo flexibel zijn dat ze een vijfde kerstdag in het leven hebben geroepen om alle samengestelde gezinnen tegelijk om tafel te hebben.
Mijn kersttraditie bestaat vooral uit de jaarlijkse zoektocht naar de kerstspullen met daarna een hoop heidens gevloek over kerstboomlampjes die in de knoop zitten. Toch hoop ik dat mijn kinderen later zullen zeggen: ‘Kerst bij mamma was vol liefde’. Want uiteindelijk is dat toch het enige wat je nodig hebt, liefde. Vraag maar aan Robert.
Lees meer van Maureen
Kruinchakra, of iets dergelijks
8 maart: Internationale Vrouwendag
Druk
Landkaart voor de liefde
Vrouwelijke rondingen (en meer)
fabulousfeedback
I LOVE your blogs!
